ఒక అందమైన గ్రామంలో కవిన్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతనికి తీపి పదార్థాలంటే చాలా ఇష్టం. చాక్లెట్లు, మిఠాయిలు ఏవైనా సరే, కవిన్ వాటిని తినకుండా ఉండలేకపోయేవాడు. 'కవిన్, అతిగా తీపి తింటే నీ ఆరోగ్యం పాడవుతుంది' అని వాళ్ళ అమ్మ ఎంత చెప్పినా అతను వినేవాడు కాదు.
అతని అలవాటును మార్చడానికి వాళ్ళ అమ్మ దగ్గరలోని కొండల్లో నివసించే ఒక జ్ఞానిని కలవాలని నిర్ణయించుకున్నారు. అమ్మ ఆ జ్ఞానితో, 'స్వామి, మా అబ్బాయి తీపి తినడం మానేయడం లేదు. దయచేసి అతనికి అర్థమయ్యేలా చెప్పండి' అని వేడుకున్నారు.
ఆ జ్ఞాని కవిన్ను చూసి నవ్వి, 'వచ్చే వారం మళ్ళీ అతన్ని తీసుకురండి' అని చెప్పారు.
ఒక వారం తర్వాత వారు మళ్ళీ వెళ్లారు. ఈసారి ఆ జ్ఞాని కవిన్తో చాలా ఓపికగా మాట్లాడారు. ఎక్కువ చక్కెర తినడం వల్ల శరీరానికి కలిగే నష్టాలను వివరించారు. కవిన్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు.
అప్పుడు అమ్మ అడిగారు, 'స్వామి, మీరు మొదటి రోజే ఇది చెప్పేయాల్సింది కదా? ఎందుకు వారం రోజులు ఆగాల్సి వచ్చింది?'
జ్ఞాని చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నారు, 'అమ్మా, ఒకప్పుడు నాకు కూడా తీపి తినాలనే పెద్ద కోరిక ఉండేది. ఆ అలవాటులో ఉన్నప్పుడు, ఇతరులకు సలహా ఇచ్చే అర్హత నాకు లేదనిపించింది. నేను ముందుగా నా అలవాటును మార్చుకున్నాను, అప్పుడే ఇతరులకు మార్గనిర్దేశం చేసే శక్తి నాకు వచ్చింది.'
అప్పటి నుండి కవిన్ తీపి తగ్గించి, ఆరోగ్యకరమైన ఆహారం తినడం మొదలుపెట్టాడు.
Moral
మనం ఇతరులకు మార్గనిర్దేశం చేయాలంటే, ముందుగా మనల్ని మనం మార్చుకోవాలి.
