ఒక చిన్న గ్రామంలో రవి అనే రైతు ఉండేవాడు. ఆ సంవత్సరం పంటలు సరిగ్గా పండక అతనికి ఆర్థిక ఇబ్బందులు ఎదురయ్యాయి. తన కుటుంబాన్ని పోషించడానికి, తన వద్ద ఉన్న ఏకైక మేకను సంతలో అమ్మాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
రవి మరియు అతని కొడుకు అర్జున్ మేకను తీసుకుని సంతకు బయలుదేరారు. దారిలో ఒక యాత్రికుడు వారిని చూసి, "మీరు ఇద్దరూ ఎందుకు నడుస్తున్నారు? మేక బలంగా ఉంది కదా, అబ్బాయిని మేక మీద కూర్చోబెట్టండి, మీరు పక్కన నడవండి" అన్నాడు.
రవి అది మంచి idea అని భావించి, అర్జున్ను మేక మీద కూర్చోబెట్టి తను నడవడం మొదలుపెట్టాడు. కొంచెం దూరం వెళ్ళాక, గ్రామస్తులు వారిని చూసి, "చూడండి, అబ్బాయి మేక మీద కూర్చున్నాడు, కానీ తండ్రి నడుస్తున్నాడు! ఇది ఎంత తప్పు!" అని అన్నారు.
అతనిని చూసి సిగ్గుపడిన రవి, అర్జున్ను దించి తను మేక మీద కూర్చున్నాడు. అప్పుడు ఒక వృద్ధురాలు వచ్చి, "మీరు పెద్దవారు కదా, ఆ అబ్బాయి నడిపిస్తూ మీరు మేక మీద కూర్చున్నారా?" అని మందలించింది.
ఇప్పుడు రవి మరియు అర్జున్ ఇద్దరూ మేక మీద కూర్చున్నారు. అప్పుడు ఒక ముసలాయన వచ్చి, "లోకం మారిపోయింది! తండ్రి కొడుకు ఇద్దరూ మేక మీద కూర్చుంటే, ఆ మేకకు భారం కాదా? మీకు కనీసం జాలి కూడా లేదా?" అన్నాడు.
అందరి మాటలు విని రవి అయోమయానికి గురయ్యాడు. అందరినీ సంతోషపెట్టాలని ఒక ఉపాయం ఆలోచించి, ఒక పొడవైన కర్రను మేక పొట్ట కింద పెట్టి, మేకను తలకిందులుగా ఎత్తుకుని నడవాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వారు ఒక చిన్న వాగును దాటుతున్నప్పుడు, నీటి శబ్దం విని మేక భయపడి ఒక్కసారిగా గెంతింది. ఆ సమయంలో కర్ర అర్జున్ చేతిలో నుండి జారిపోయింది, మేక నీటి ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయింది. ఇతరుల మాటలు విని సొంత తెలివితేటలు ఉపయోగించకపోవడం వల్ల రవి తనకున్న ఏకైక ఆస్తిని కోల్పోయాడు.
