ఒక అందమైన పచ్చని కొండ అడుగున ఉన్న చిన్న గ్రామంలో కవిన్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతను ప్రతిరోజూ తన గొర్రెలను మేపడానికి కొండపైకి వెళ్లేవాడు. కవిన్ చాలా చురుకైన అబ్బాయి, కానీ అతనికి ఒక చెడ్డ అలవాటు ఉంది—ఇతరులను ఆటపట్టించడానికి అబద్ధాలు చెప్పడం.
ఒకరోజు, గొర్రెలు మేస్తున్నప్పుడు కవిన్కు చాలా బోర్ కొట్టింది. అతను ఒక ప్లాన్ వేశాడు. "పులి! పులి! నన్ను కాపాడండి!" అని గట్టిగా అరిచాడు.
దగ్గరలోని పొలాల్లో పనిచేస్తున్న గ్రామస్తులు భయపడి కవిన్ దగ్గరకు పరుగెత్తుకు వచ్చారు. వారు కంగారుగా, "కవిన్, పులి ఎక్కడ? నీకు ఏమైనా అయ్యిందా?" అని అడిగారు.
కవిన్ వారిని చూసి నవ్వుతూ, "హాహా! మీ ముఖాలు చూడటానికి చాలా బాగున్నాయి! ఇక్కడ పులి లేదు, నేను కేవలం సరదా కోసం అబద్ధం చెప్పాను!" అన్నాడు. గ్రామస్తులు కోపంతో తిరిగి తమ పనికి వెళ్ళిపోయారు. కవిన్ ఇలాగే మళ్ళీ మళ్ళీ అబద్ధాలు చెప్పి అందరినీ ఆటపట్టించాడు. దీనివల్ల గ్రామస్తులకు అతని మీద నమ్మకం పోయింది.
ఒకరోజు సాయంత్రం, పొదల్లో నుండి నిజంగానే ఒక పెద్ద పులి బయటకు వచ్చింది. పులిని చూడగానే కవిన్ భయంతో వణికిపోయాడు. అతను ప్రాణ భయంతో, "పులి! పులి! దయచేసి నన్ను కాపాడండి!" అని గట్టిగా అరిచాడు.
గ్రామస్తులు ఆ అరుపులు విన్నప్పటికీ, "కవిన్ మళ్ళీ అబద్ధం చెబుతున్నాడు, వెళ్లాల్సిన అవసరం లేదు" అని అనుకుని ఎవరూ రాలేదు.
చీకటి పడుతున్నా కవిన్ రాకపోవడంతో గ్రామస్తులు ఆందోళన చెంది అతడిని వెతుక్కుంటూ కొండపైకి వెళ్లారు. అక్కడ పులికి ఎదురుగా భయంతో వణికిపోతున్న కవిన్ను చూసి వారు షాక్ అయ్యారు. అందరూ కలిసి శబ్దం చేస్తూ పులిని అక్కడి నుండి తరిమికొట్టారు.
కవిన్ కళ్ళనీళ్లు పెట్టుకుంటూ, "నన్ను క్షమించండి. నేను పదే పదే అబద్ధాలు చెప్పడం వల్ల, నాకు నిజంగా అవసరమైనప్పుడు ఎవరూ నన్ను నమ్మలేదు. నన్ను కాపాడినందుకు ధన్యవాదాలు," అని అన్నాడు. ఆ రోజు నుండి కవిన్ ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు.
Moral
అబద్ధాలు చెప్పేవాడు నిజం చెప్పినా ఎవరూ నమ్మరు.
