ಹಸಿರು ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಪ್ರತಿದಿನ ಅವನು ತನ್ನ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಕವಿನ್ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಅದು ಇತರರನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ವಂಚಿಸುವುದು.
ಒಂದು ದಿನ, ಕುರಿಗಳು ಹುಲ್ಲು ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕವಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಅವನು ಒಂದು ತಂತ್ರ ಹೂಡಿದನು. "ಹುಲಿ! ಹುಲಿ! ಕಾಪಾಡಿ!" ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದನು.
ಹತ್ತಿರದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ಭಯವಾಗಿ ಕವಿಯ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದರು. "ಕವಿನ್, ಹುಲಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ನಿನಗೆ ಏನಾದರೂ ಆಗಿದೆಯೇ?" ಎಂದು ಅವರು ಕೇಳಿದರು.
ಕವಿನ್ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ, "ಹಾಹಾ! ನೀವು ಹೆದರಿ ನೋಡುವ ಮುಖ ನೋಡಲು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ಅಲ್ಲಿ ಹುಲಿ ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ!" ಎಂದನು.
ಜನರಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. "ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾಕೆ ಹೆದರಿಸುತ್ತೀಯೆ?" ಎಂದು ಗದರಿಸಿ ಅವರು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ಕವಿನ್ ಇದನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದನು. ಇದರಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಹೋಗ了.
ಒಂದು ದಿನ ಸಂಜೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹುಲಿ ಪೊgetಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು. ಕವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹುಲಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಕವಿನ್ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, "ಹುಲಿ! ಹುಲಿ! ದಯವಿಟ್ಟು ಕಾಪಾಡಿ!" ಎಂದು ಕಿರುಚಿದನು.
ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ಅವನ ಕೂಗು ಕೇಳಿಸಿತು, ಆದರೆ "ಅವನು ಮತ್ತೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ" ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಯಾರೂ ಬರಲಿಲ್ಲ.
ಕವಿನ್ ಮನೆಗೆ ಮರಳದಿದ್ದಾಗ ಜನರಿಗೆ ಸಂಶಯವಾಯಿತು. ಅವರು ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಹುಲಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಕವಿಯನ್ನು ಕಂಡರು. ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿ ಹುಲಿಯನ್ನು ಓಡಿಸಿದರು.
ಕವಿನ್ ಅಳುತ್ತಾ, "ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿರಿ. ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು," ಎಂದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಕವಿನ್ ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
Moral
ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವನನ್ನು ಸತ್ಯ ಹೇಳಿದಾಗಲೂ ಯಾರೂ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ.
