కనిపించని కుర్చీ

ప్రొఫెసర్ ఆర్యన్ తత్వశాస్త్రం బోధించే గురువు. ఆయన విద్యార్థులకు కేవలం పాఠాలు మాత్రమే కాకుండా, లోతైన ఆలోచనలను కూడా నేర్పేవారు.

ఒకరోజు తరగతి గదిలో ఒక వింతైన పోటీని ప్రకటించారు. "ఈరోజు ఒక సవాలు! ఈ గదిలో ఉన్న ఒక వస్తువు, ఈ గదిలో లేదు అని మీరు నిరూపించాలి. ఎవరు బాగా నిరూపిస్తే వారికి ఎక్కువ మార్కులు వస్తాయి," అని చెప్పారు.

అందరూ అయోమయానికి గురయ్యారు. ప్రొఫెసర్ తన కుర్చీని తీసి టేబుల్ మీద పెట్టారు. "ఈ కుర్చీ ఈ గదిలో లేదు అని మీ తెలివితేటలతో నిరూపించండి," అని సవాలు విసిరారు.

విద్యార్థులందరూ తీవ్రంగా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టారు. కొందరు కుర్చీ అనేది కేవలం ఒక ఆలోచన మాత్రమే అని, భౌతిక వస్తువులు శాశ్వతం కాదని పెద్ద పెద్ద వ్యాసాలు రాశారు. రోహన్ అనే విద్యార్థి కుర్చీ యొక్క ఉనికి గురించి చాలా క్లిష్టమైన తత్వశాస్త్ర కోణంలో సుదీర్ఘమైన వ్యాసం రాశాడు.

కానీ, లియో అనే విద్యార్థి మాత్రం చాలా చిన్నగా, ఒక్క వాక్యం మాత్రమే రాశాడు: "ఈ కుర్చీ ఈ గదిలో లేదు, ఎందుకంటే ఇది టేబుల్ మీద ఉంది; కుర్చీ ఉండాల్సిన చోటు నేల మీద!"

ప్రొఫెసర్ ఆర్యన్ ఆ సమాధానం చూసి మురిసిపోయారు. మిగిలిన విద్యార్థులందరూ క్లిష్టమైన తర్కాల్లో చిక్కుకుపోయినప్పుడు, లియో మాత్రం కళ్ల ముందు ఉన్న స్పష్టమైన సత్యాన్ని గమనించాడు. నిజమైన జ్ఞానం అంటే సంక్లిష్టమైన విషయాలను సరళంగా చూడటమే అని అందరూ గ్రహించారు.

Moral

క్లిష్టమైన ఆలోచనల కంటే, సరళమైన సత్యాన్ని గ్రహించడమే నిజమైన తెలివితేటలు.