ಕಾಣದ ಕುರ್ಚಿ

ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅರುಣ್ ಅವರು ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಕೇವಲ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದರು.

ಒಂದು ದಿನ ಅವರು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. "ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ, ಈ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ವಸ್ತು ಈ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಈ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದರೆ, ಅದು ಈ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಬೇಡಿ, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿ," ಎಂದರು.

ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ತಮ್ಮ ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದರು. "ಈ ಕುರ್ಚಿ ಈ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ತರ್ಕವನ್ನು ಬಳಸಿ," ಎಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದರು.

ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಕೆಲವರು ಕುರ್ಚಿ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಎಂದು ಬರೆದರು. ರೋಹನ್ ಎಂಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಕುರ್ಚಿಯ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆದನು. ಕುರ್ಚಿ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಅವನು ವಾದಿಸಿದನು.

ಆದರೆ ಲೀ ಎಂಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಲನ್ನು ಬರೆದನು: "ಈ ಕುರ್ಚಿ ಈ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿದೆ, ಕುರ್ಚಿ ಇರಬೇಕಾದ ಜಾಗ ನೆಲ," ಎಂದು ಸರಳವಾಗಿ ಬರೆದನು.

ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅರುಣ್ ಆ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೋಡಿ ಬೆರಗಾದರು. ಉಳಿದವರು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ತತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಾಗ, ಲೀ ಕಣ್ಣೆದುರಿರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ ಎಂದರೆ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ನೋಡುವುದೇ ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಯಿತು.

Moral

ಅತಿಯಾದ ತರ್ಕಕ್ಕಿಂತ, ಸರಳವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ.