ఒక అందమైన లోయలో గ్రీన్లీఫ్ మరియు స్టోన్హిల్ అనే రెండు గ్రామాలు ఉండేవి. వాటి మధ్య ఒక పెద్ద నది ప్రవహిస్తూ ఉండేది, దీనివల్ల ప్రజలు ఒక గ్రామం నుండి మరొక గ్రామానికి వెళ్లడం చాలా కష్టంగా ఉండేది. ఇది గమనించిన ఒక దయాళువైన రాజు, రెండు గ్రామాల మధ్య సంబంధం పెంచడానికి ఒక అందమైన రాతి వంతెనను నిర్మించాడు.
మొదట్లో అందరూ సంతోషించారు. కానీ కొద్ది రోజుల్లోనే గొడవ మొదలైంది. గ్రీన్లీఫ్ గ్రామస్థులు, "ఈ వంతెన మా గ్రామం నుండి మొదలవుతుంది, కాబట్టి ఇది మాది!" అని వాదించారు. స్టోన్హిల్ గ్రామస్థులు, "కాదు, ఈ దారి మా గ్రామానికి వెళ్తుంది, కాబట్టి ఇది మాది!" అని ఎదురుతిరిగారు. గ్రామాల మధ్య స్నేహం పోయి గొడవలు పెరిగాయి.
రాజు ఎన్నిసార్లు శాంతింపజేయాలని చూసినా ఫలితం లేకపోయింది. చివరకు, రాజు తన తెలివైన సలహాదారుని పిలిపించాడు. సలహాదారు గ్రామస్థులందరినీ నది ఒడ్డుకు పిలిపించి వారి సమస్యను విన్నాడు.
సలహాదారు శాంతంగా ఇలా అన్నాడు, "నా దగ్గర ఒక పరిష్కారం ఉంది. మీకు ఈ వంతెన కావాలంటే, మీరు ఒక నియమాన్ని పాటించాలి. వంతెన ఏ గ్రామానికి చెందినదో, ఆ గ్రామస్థులు మాత్రమే వంతెనను ఉపయోగించవచ్చు. కానీ వారు వేరే గ్రామానికి వెళ్లడానికి మాత్రం ఈ వంతెనను ఉపయోగించకూడదు."
గ్రామస్థులు ఆలోచించారు. వంతెనను కేవలం తమకే పరిమితం చేసుకుంటే, వారు బయట నుండి అవసరమైన వస్తువులను తెచ్చుకోవడానికి లేదా వేరే గ్రామానికి వెళ్లడానికి వీలుండదు. వంతెన అంటే ఇద్దరినీ కలపడానికి కానీ, ఒకరిని ఒకరు వేరు చేయడానికి కాదు అని వారికి అర్థమైంది.
తమ తప్పు తెలుసుకున్న గ్రామస్థులు, వంతెన అందరి కోసం అని నిర్ణయించుకున్నారు. ఆ రోజు నుండి వంతెన రెండు గ్రామాలను మరింత దగ్గర చేసింది.
Moral
పంచుకోవడంలోనే నిజమైన ప్రయోజనం ఉంది.
