దైవం ఎక్కడ ఉంటుంది?

ఒక అందమైన గ్రామంలో కవిన్ మరియు మగిల్ అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. వారు ఎప్పుడూ కలిసి ఉండేవారు, కానీ చిన్న చిన్న విషయాలకే వాదించుకుంటూ ఉండేవారు. ఒక సాయంత్రం నది ఒడ్డున కూర్చున్నప్పుడు, వారి మధ్య ఒక పెద్ద చర్చ మొదలైంది.

"మగిల్, నాకు దేవుడిపై నమ్మకం లేదు. ఇది అంతా ఒక కల్పితం మాత్రమే!" అని కవిన్ అకస్మాత్తుగా అన్నాడు.

మగిల్ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు. "నువ్వు అలా ఎలా చెప్పగలవు కవిన్? దేవుడు లేకపోతే ఈ ప్రపంచం ఎలా నడుస్తుంది?"

కవిన్ కోపంగా అన్నాడు, "చుట్టూ చూడు! ఎంతమంది ఆకలితో అలమటిస్తున్నారో, ఎంతమంది రోగాలతో బాధపడుతున్నారో! దేవుడు నిజంగా ఉంటే, ఈ ప్రపంచంలో ఇంత కష్టాలను ఎందుకు అనుమతిస్తాడు?"

మగిల్ ప్రశాంతంగా ఆలోచించాడు. అప్పుడే ఒక వృద్ధుడు వారి పక్క నుండి నడుచుకుంటూ వెళ్ళాడు. ఆయన జుట్టు పూర్తిగా తెల్లగా ఉంది. మగిల్ కవిన్ వైపు తిరిగి మెల్లగా ఇలా అన్నాడు, "కవిన్, ఆ వృద్ధుడి జుట్టును చూడు. ఆయన ఎన్ని సంవత్సరాల జీవితాన్ని, ఎన్ని అనుభవాలను చూశారో ఆ తెల్లని జుట్టు చెబుతుంది."

కవిన్ అయోమయానికి గురయ్యాడు. మగిల్ కొనసాగించాడు, "దేవుడు అంటే ఆకాశం నుండి దిగి వచ్చి మంత్రదండంతో కష్టాలన్నీ పోగొట్టే మాయావి కాదు. కష్ట సమయాల్లో మనిషికి ధైర్యాన్ని ఇచ్చే శక్తి, ఎదుటివారిని చూసి కరుణించే మనసు... అదే దేవుడు. మనుషులలోని మంచి గుణాల్లో దేవుడు ఉంటాడు."

కవిన్ మగిల్ మాటలను లోతుగా ఆలోచించాడు. రోగులను చూసుకునే వైద్యులను, పేదవారికి సహాయం చేసే మనుషులను అతను గుర్తు చేసుకున్నాడు. దేవుడు ఒక రూపంలో కనిపించకపోయినా, మనుషులలోని ప్రేమ మరియు దయలోనే దేవుడు ఉన్నాడని కవిన్ గ్రహించాడు. అతని కోపం తగ్గి, మనసు ప్రశాంతంగా మారింది.

Moral

మనుషుల మధ్య ఉండే ప్రేమ మరియు కారుణ్యమే నిజమైన దైవత్వం.