అర్జున్ మరియు వివేక్ ఒక సాయంత్రం కాలేజీ నుండి ఇంటికి తిరిగి వస్తున్నారు. అకస్మాత్తుగా భారీ వర్షం కురవడంతో ఇద్దరూ పూర్తిగా తడిసిపోయారు. వర్షం తగ్గాక, వారు ఇంటికి వెళ్లడానికి ఒక ఆటోను పిలిచారు.
ఆ ఆటో డ్రైవర్ మునుసామి చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు. దారిలో అర్జున్, 'అన్నయ్యా, పక్కనే ఒక హోటల్ ఉంది, అక్కడ కాసేపు ఆగుదామా? మాకు ఆకలిగా ఉంది' అని అడిగాడు. కానీ మునుసామి, 'వద్దు బాబు, మనం నేరుగా వెళ్ళిపోదాం' అని ఖచ్చితంగా చెప్పారు.
వారు ఇంటికి చేరుకున్నాక, వివేక్ అడిగాడు, 'సార్, మేము తినమని చెప్పినా మీరు ఎందుకు ఏదీ కొనలేదు?'
మునుసామి కళ్ళలో ఒక రకమైన నిశ్చయం కనిపిస్తూ, 'ఈరోజు ఉదయం మా తమ్ముడిని ఆసుపత్రిలో చేర్పించాము. అతని వైద్యం కోసం డబ్బులు పోగు చేయడమే నా లక్ష్యం. మీరు ఇచ్చే ప్రతి రూపాయి అతనికి మందుల కోసం ఉపయోగపడుతుంది. ఇలాంటి సమయంలో అనవసరమైన ఖర్చులు చేయడం నా మనస్సాక్షికి నచ్చలేదు' అని చెప్పారు.
ఆయన నిజాయితీని చూసి అర్జున్ మరియు వివేక్ ఎంతో మురిసిపోయారు. 'సార్, మీ కష్టానికి మరియు నిజాయితీకి మా వందనం. ఈ ప్రయాణానికి అయ్యే డబ్బుతో పాటు, మీ తమ్ముడి వైద్యానికి సహాయపడటానికి మేము మరికొంత డబ్బు ఇస్తాము' అని చెప్పారు. మునుసామి వారు వారి సహాయాన్ని సంతోషంగా స్వీకరించారు.
Moral
నిజాయితీ మరియు బాధ్యతాయుతమైన ప్రవర్తన మనిషికి నిజమైన ఆభరణాలు.
