ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే కట్టెలు కొట్టేవాడు ఉండేవాడు. అతనికి కదిర్ అనే కొడుకు ఉన్నాడు. కదిర్ మంచివాడే కానీ, అతనికి ఒక పెద్ద లోపం ఉంది: అతను ఏ పనినైనా ఆలోచించకుండా చాలా తొందరగా చేసేవాడు. అతని తండ్రి అతనికి చాలాసార్లు చెప్పినా, కదిర్ వినేవాడు కాదు.
సోము వయసు పెరగడంతో, తన పనిని కదిర్కు అప్పగించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. "కదిర్, ఈరోజు నువ్వు అడవికి వెళ్లి కట్టెలు తీసుకురావాలి. కానీ గుర్తుంచుకో, ఏం చేయాలో పూర్తిగా తెలియకుండా ఏ పని మొదలుపెట్టకు," అని సోము హెచ్చరించాడు.
కదిర్ అయోమయంగా, "నాన్నగారు, నాకు కట్టెలు కొట్టడం తెలుసు కానీ, ఏ చెట్టును కొట్టాలో తెలియదు," అన్నాడు.
సోము ఒక ఉపాయం చెప్పాడు. "అడవికి వెళ్ళినప్పుడు, అక్కడ అనుభవం ఉన్న కట్టెలు కొట్టేవారు ఎలా పని చేస్తున్నారో గమనించు. వారు ఏ చెట్టును ఎంచుకుంటున్నారు, వాటిని బండిలో ఎలా ఎక్కించుకుంటున్నారు అనేది చూసి, అలాగే నువ్వు కూడా చేయి," అని చెప్పాడు.
కదిర్ అడవికి వెళ్ళాడు. అక్కడ మిగిలిన వారు చెట్టును కొట్టి, నెమ్మదిగా నేల మీదకు తెచ్చి, ఆ తర్వాతే బండిలో ఎక్కించడం చూశాడు. కదిర్ మనసులో, "వీళ్ళు ఎందుకు ఇంత నెమ్మదిగా చేస్తున్నారు? సమయం వృథా చేస్తున్నారు!" అని అనుకున్నాడు.
అందరికంటే వేగంగా పని పూర్తి చేయాలనే ఆత్రుతతో, కదిర్ ఒక పెద్ద చెట్టును చూశాడు. సమయం ఆదా చేయడానికి, అతను తన బండిని చెట్టు కిందనే నిలబెట్టాడు. చెట్టు ఏ దిశలో పడుతుందో చూడకుండానే కొట్టడం మొదలుపెట్టాడు.
ధభీ! చెట్టు కొట్టగానే నేరుగా బండి మీద పడిపోయింది. బండి ముక్కలైపోయింది. కదిర్ షాక్ అయ్యాడు. కానీ అతని మూర్ఖత్వం ఇంకా తగ్గలేదు. "ఈ బండి చాలా బలహీనంగా ఉంది, ఒక చెట్టు బరువు కూడా మోయలేకపోతోంది!" అని విసుక్కుంటూ ఇంటికి వచ్చాడు.
తండ్రికి జరిగిన విషయం తెలిసినప్పుడు, సోము చాలా బాధపడ్డాడు. ఏ పనినైనా శ్రద్ధగా, ఓపికగా చేయకపోతే నష్టమే వస్తుందని కదిర్కు అప్పుడు అర్థం కాలేదు.
Moral
ఏదైనా చేసే ముందు ఇతరుల పద్ధతులను గమనించాలి మరియు ఓపికగా వ్యవహరించాలి.
