ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு என்ற விறகுவெட்டி வாழ்ந்து வந்தான். அவனுக்கு ஒரு மகன் இருந்தான், அவன் பெயர் கதிர். கதிர் மிகவும் நல்லவன் தான், ஆனால் அவனிடம் ஒரு பெரிய குறை இருந்தது; அவன் எதையும் யோசிக்காமல் மிக வேகமாகக் கையில் கிடைத்த வேலையைச் செய்துவிடுவான். அவனது தந்தை அவனுக்குப் பலமுறை அறிவுரை சொன்னார், ஆனால் கதிர் அதைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை.
ஒரு நாள், சோமுவின் முதுமை காரணமாக, அவனது தொழிலைத் தொடர கதிரைத் தயார் செய்ய முடிவு செய்தான். "கதிர், இன்று நீ காட்டுக்குச் சென்று விறகு வெட்டி வர வேண்டும். ஆனால் ஒன்று, நீ எதை வெட்டப்போகிறாய் என்று தெரியாமல் எதையும் செய்யாதே," என்று எச்சரித்தான்.
கதிர் குழப்பத்துடன், "அப்பா, எனக்கு விறகு வெட்டத் தெரியும், ஆனால் எந்த மரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்று தெரியவில்லை," என்றான்.
சோமு அவனுக்கு ஒரு வழியைக் காட்டினான். "காட்டுக்குச் சென்றதும், அங்கு மற்ற அனுபவம் வாய்ந்த விறகுவெட்டிகள் எப்படி வேலை செய்கிறார்கள் என்று கவனித்துக்கொள். அவர்கள் எந்த மரத்தை வெட்டி, எப்படி வண்டியில் ஏற்றுகிறார்கள் என்பதைப் பார்த்துவிட்டு, அதேபோல நீயும் செய்," என்று கூறினான்.
கதிர் காட்டுக்குச் சென்றான். அங்கு மற்றவர்கள் மரத்தை வெட்டி, அதன் பிறகு மெதுவாகத் தரைக்குக் கொண்டு வந்து, பிறகு வண்டியில் ஏற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள். கதிர் இதைப் பார்த்துத் தனக்குள், "ஏன் இவர்கள் இவ்வளவு மெதுவாக வேலை செய்கிறார்கள்? நேரத்தை வீணடிக்கிறார்கள்!" என்று நினைத்துக் கொண்டான்.
அவன் ஒரு பெரிய மரத்தைக் கண்டான். மற்றவர்கள் செய்தது போல மரத்தின் அடியில் வண்டியைப் பார்க்காமல், நேரத்தைச் சேமிக்க வேண்டும் என்று நினைத்து, வண்டியை மரத்தின் மிக அருகில், சரியாக மரத்தின் அடியிலேயே நிறுத்தினான். பிறகு மரம் விழும் திசையைச் சரியாகக் கணக்கிடாமல் வெட்டத் தொடங்கினான்.
சடார்! மரம் வெட்டப்பட்ட அடுத்த நொடியே, நேராக வண்டியின் மீது விழுந்தது. வண்டி பலமாக உடைந்து சிதறியது. கதிர் அதிர்ச்சியடைந்தான். ஆனால் அவனது முட்டாள்தனமான சிந்தனை இன்னும் முடியவில்லை. "இந்த வண்டி மிகவும் பலவீனமாக இருக்கிறது, ஒரு மரத்தினால் கூட தாங்க முடியவில்லையே!" என்று புலம்பிக்கொண்டே வீட்டிற்குத் திரும்பினான்.
தன் மகனின் இந்தத் தவறான புரிதலையும், கவனக்குறைவையும் பார்த்த சோமு, வருத்தத்துடன் தலையில் கை வைத்துக்கொண்டான். அனுபவமும் கவனமும் இன்றிச் செய்யும் வேலை நஷ்டத்தையே தரும் என்பதை கதிர் அப்போது உணரவில்லை.
பாடம்
எதையும் செய்வதற்கு முன், மற்றவர்கள் செய்யும் முறையைச் சரியாகக் கவனித்து, நிதானமாகச் செயல்பட வேண்டும்.