కొండల మధ్య ఉన్న ఒక అందమైన గ్రామంలో, కవిన్ అనే బాలుడు తన తల్లిదండ్రులతో కలిసి నివసించేవాడు. కవిన్ చాలా ప్రశాంతమైన మరియు నిశ్శబ్దమైన అబ్బాయి. మిగిలిన పిల్లలు ఆడుకుంటూ అరుస్తూ పరుగెడుతుంటే, కవిన్ మాత్రం చాలా నిదానంగా తన పనులను చేసుకునేవాడు. తన బొమ్మలను సర్దాలన్నా లేదా చిన్న చిన్న పనులు చేయాలన్నా, అతను ప్రతిదీ చాలా నెమ్మదిగా చేసేవాడు. దీనివల్ల అతని తల్లిదండ్రులు తరచుగా అసహనానికి గురయ్యేవారు. "వీడు ఎందుకు ఇంత నిదానంగా ఉన్నాడు?" అని అతని తల్లి నిట్టూర్చేది. "మిగిలిన పిల్లలలాగా వీడికి కొంచెం చురుకుతనం ఉంటే బాగుండేది!"
ఒక రోజు, కవిన్ తాతయ్య గ్రామానికి వచ్చారు. అందరూ కలిసి ఉన్న సమయంలో, కవిన్ తల్లిదండ్రులు తమ బాధను తాతయ్యకు చెప్పుకున్నారు. "తాతయ్య, మాకు కవిన్ గురించి ఆందోళనగా ఉంది. వీడికి అస్సలు ఉత్సాహం లేదు, చిన్న పని చేయాలన్నా చాలా సమయం తీసుకుంటాడు," అని అతని తండ్రి వివరించారు.
తాతయ్య తెలివిగా నవ్వారు. ఆయన తన సంచి నుండి ఒక అందమైన చెక్క పెట్టెను తీశారు. "కవిన్, నాన్న, నీ కోసం ఒక సవాలు ఉంది. ఈ పెట్టెలో కొన్ని క్లిష్టమైన పజిల్స్ ఉన్నాయి. నువ్వు వీటిని సరిగ్గా పూర్తి చేస్తే, నీకు ఒక ప్రత్యేక బహుమతి లభిస్తుంది," అని తాతయ్య చెప్పారు.
కవిన్ ఆ పెట్టెను తెరిచాడు. అందులో రకరకాల ఆకారాలు మరియు రంగుల ముక్కలు ఉన్నాయి. కవిన్ ఏమాత్రం తొందరపడకుండా, ప్రతి ముక్కను చాలా నిశితంగా పరిశీలించాడు. ఏ ముక్క ఎక్కడ సరిపోతుందో ఆలోచించి, చాలా నిదానంగా అమర్చడం మొదలుపెట్టాడు. అతను నెమ్మదిగా చేస్తున్నప్పటికీ, అతను ఉంచే ప్రతి ముక్క ఖచ్చితంగా సరిపోయింది. కొద్దిసేపటికే, ఆ పజిల్ ఒక అద్భుతమైన చిత్రంగా మారిపోయింది.
అది చూసి తల్లిదండ్రులు ఆశ్చర్యపోయారు. తాతయ్య వారి వైపు తిరిగి ఇలా అన్నారు, "ప్రతి బిడ్డకు ఒక ప్రత్యేకమైన శైలి ఉంటుంది. కవిన్ వేగంగా పరిగెత్తలేకపోవచ్చు, కానీ అతను చేసే ప్రతి పనిలోనూ చాలా ఖచ్చితత్వం ఉంటుంది. అతని ఓపికే అతని గొప్ప బలం. అతను నిదానంగా ఉన్నాడని తిట్టకండి, బదులుగా అతని ఆలోచనా విధానాన్ని ప్రోత్సహించండి."
తమ తప్పును తెలుసుకున్న కవిన్ తల్లిదండ్రులు, అతని ప్రత్యేకతను అర్థం చేసుకుని అతడిని ప్రేమగా కౌగిలించుకున్నారు.
Moral
ప్రతి బిడ్డ ప్రత్యేకమైనవారు; వారి వేగం కంటే వారి ఏకాగ్రత మరియు నైపుణ్యాన్ని గౌరవించాలి.
