ఒక చిన్న గ్రామంలో ఒక తాతయ్య మరియు అమ్మమ్మ ఉండేవారు. ఒక రోజు అమ్మమ్మ చాలా రుచికరమైన మరియు సువాసనగల ఒక తీపి పదార్థాన్ని తయారు చేసింది. ఆ పదార్థం చూడటానికి చాలా బాగుంది, కానీ అకస్మాత్తుగా దానికి ప్రాణం వచ్చి కిటికీలో నుండి బయటకి పారిపోయింది!
"ఆగు! తిరిగి రా!“ అని తాతయ్య, అమ్మమ్మ గట్టిగా అరుస్తూ దాని వెనుక పరుగెత్తారు. ఆ తీపి పదార్థం నవ్వుతూ, "నన్ను మీరు పట్టుకోలేరు!“ అని చెబుతూ వేగంగా పరుగెత్తింది.
కొంత దూరం వెళ్ళాక, ఒక చిన్న పంది దానిని చూసింది. ఆ వాసనకు ఆశపడి, అది కూడా తాతయ్య, అమ్మమ్మలతో కలిసి ఆ పదార్థం వెనుక పరుగెత్తింది. కొంచెం ముందుకు వెళ్ళాక, ఒక ఆవు కూడా దానిని చూసింది. "అది ఎంత రుచిగా ఉంటుందో!“ అని అనుకుంటూ ఆవు కూడా దాని వెనుక పరుగెత్తింది.
ఆ తీపి పదార్థం భయంతో పరుగెత్తుతూ ఒక పెద్ద నది దగ్గరకు చేరుకుంది. "అయ్యో! నేను ఈ నీటిలో పడితే కరిగిపోతాను!“ అని భయపడి అక్కడ ఆగింది.
అప్పుడు అక్కడికి ఒక తెలివైన నక్క వచ్చింది. నక్క చాలా ప్రేమగా, "భయపడకు చిన్నారి! నేను నీకు సహాయం చేస్తాను. నువ్వు నా తల మీద కూర్చుంటే, నేను నిన్ను ఈ నది దాటించి సురక్షితంగా తీసుకెళ్తాను," అని అబద్ధం చెప్పింది.
ఆ పదార్థం నక్క మాటలను నమ్మి, నెమ్మదిగా నక్క తల మీద కూర్చుంది. నక్క నడుస్తున్నట్లు నటిస్తూ వెళ్ళింది. కానీ నది దగ్గరకు రాగానే, నక్క ఒక్కసారిగా తన నోరు తెరిచి తలని గట్టిగా ఊపింది. వెంటనే ఆ తీపి పదార్థం నక్క నోట్లోకి పడిపోయింది. నక్క తన తంత్రాన్ని ఉపయోగించి ఆ పదార్థాన్ని తినేసింది.
Moral
అపరిచితులను అంత తేలికగా నమ్మకూడదు; ఏదైనా చేసే ముందు ఆలోచించాలి.
