ஒரு அழகான கிராமத்தில் ஒரு பாட்டியும் தாத்தாவும் வசித்து வந்தார்கள். ஒரு நாள் மாலை, பாட்டி மிகவும் சுவையான மற்றும் மென்மையான ஒரு இனிப்புப் பலகாரத்தைச் சமைத்தார். அந்தப் பலகாரம் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாகவும், மணம் வீசும் வகையிலும் இருந்தது. ஆனால், அந்தப் பலகாரம் ஒரு மாய சக்தியால் உயிர் பெற்று, ஜன்னல் வழியாகத் தப்பியோடிவிட்டது!
தாத்தா பாட்டி அதிர்ச்சியடைந்து, "அடடா! நம் பலகாரம் ஓடிவிட்டதே! பிடித்துக் கொண்டு வாருங்கள்!" என்று கத்திக்கொண்டே அதைத் துரத்தத் தொடங்கினர். அந்தப் பலகாரம் சிரித்துக்கொண்டே, "என்னை யாராலும் பிடிக்க முடியாது!" என்று கூறி வேகமாக ஓடியது.
சிறிது தூரம் சென்றதும், ஒரு குட்டிப் பன்றி அந்தப் பலகாரத்தைப் பார்த்தது. அதன் வாசனைக்கு ஆசைப்பட்டு, அதுவும் தாத்தா பாட்டியுடன் சேர்ந்து அந்தப் பலகாரத்தைத் துரத்தத் தொடங்கியது. இன்னும் சற்றுத் தள்ளிச் சென்றபோது, ஒரு மாடு புல் மேய்ந்து கொண்டிருந்தது. அந்தப் பலகாரத்தின் அழகைப் பார்த்த மாடு, "அடடா, அது எவ்வளவு சுவையாக இருக்கும் போலிருக்கிறது!" என்று நினைத்துக்கொண்டு ஓடி வந்து துரத்தத் தொடங்கியது.
பலகாரம் பயந்துபோய் ஓடிய ஓட்டத்தில், ஒரு பெரிய ஆற்றுப் பகுதிக்கு வந்துவிட்டது. "ஐயோ! இந்த ஆற்றுத் தண்ணீரில் விழுந்துவிட்டால் நான் கரைந்து போய்விடுவேனே!" என்று பயந்து நின்றது.
அப்போது, புதருக்குப் பின்னால் இருந்து ஒரு தந்திரமான நரி மெதுவாக வெளியே வந்தது. நரி அந்தப் பலகாரத்தைப் பார்த்ததும், அதன் வாயில் எச்சில் ஊறியது. நரி மிகவும் அன்பான குரலில், "அச்சச்சோ! நீ ஏன் இவ்வளவு பயப்படுகிறாய்? கவலைப்படாதே, நான் உன்னைக் காப்பாற்றுகிறேன். நீ என் தலையின் மேல் மெதுவாக ஏறிக்கொண்டால், நான் உன்னை இந்த ஆற்றுப் பகுதியிலிருந்து பாதுகாப்பாக அழைத்துச் செல்கிறேன்," என்று பொய் சொன்னது.
அந்தப் பலகாரம் நரியின் பேச்சை நம்பி, மெதுவாக நரியின் தலைக்கு மேலே ஏறி அமர்ந்தது. நரி மெதுவாக நடப்பது போல நடித்தது. ஆனால், ஆற்றுக்கு அருகில் வந்ததும், நரி திடீரென்று தன் வாயைத் திறந்து தலையை ஆட்டியது. எதிர்பாராத விதமாக, அந்தப் பலகாரம் நரியின் வாய்க்குள் விழுந்துவிட்டது. தந்திரமான நரி தன் லட்சியத்தை அடைந்துவிட்டது, ஆனால் அந்தப் பலகாரம் தன் அறியாமையினால் அழிந்து போனது.
பாடம்
அந்நியர்களைக் கண்டு எளிதில் ஏமாறக்கூடாது; யாரிடமும் எதையும் நம்பும் முன் யோசிக்க வேண்டும்.
