ఒక అందమైన సముద్ర తీర గ్రామంలో సోము అనే మత్స్యకారుడు ఉండేవాడు. అతనితో పాటు మణి అనే చిన్న కుక్క కూడా ఉండేది. సోము ప్రతిరోజూ చేపలు పట్టుకోవడానికి సముద్రానికి వెళ్లేవాడు, సాయంత్రం చేపల బుట్టతో ఇంటికి తిరిగి వచ్చేవాడు. దారిలో ఒక పెద్ద మర్రిచెట్టు ఉండేది, అక్కడ వారు కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకునేవారు.
ఒరురోజు సోము చాలా అలసిపోయి ఉన్నాడు. మణిని చెట్టుకు కట్టడానికి కావాల్సిన తాడును ఇంట్లోనే మర్చిపోయాడు. మర్రిచెట్టు కింద కూర్చున్నప్పుడు, మణి అటు ఇటు గెంతుతూ ఆడుకోవడం మొదలుపెట్టింది. మణి పారిపోతే దొరకదని భయపడిన సోము, ఒక చేత్తో మణి మెడను పట్టుకుని విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. ఇది అతనికి చాలా కష్టంగా ఉంది.
అప్పుడు అక్కడికి ఒక సాధువు వచ్చారు. సోము పరిస్థితి చూసి, "ఎందుకు నాయనా, ఇలా ఇబ్బంది పడుతున్నావు?" అని అడిగారు. సోము జరిగిన విషయం చెప్పాడు. సాధువు నవ్వుతూ, "కంగారు పడకు! నా దగ్గర ఒక మాయా తాడు ఉంది. ఇది కంటికి కనిపించదు కానీ, జంతువులను ఒకే చోట కట్టి ఉంచగలదు," అని చెప్పారు.
సాధువు ఏదో మంత్రం చదువుతున్నట్లు నటించి, గాలిలో తాడు కట్టినట్లు సైగ చేశారు. సోముకి పెద్దగా నమ్మకం లేకపోయినా, కొంచెం ఆశతో నిద్రపోయాడు. నిద్రలేచి చూసేసరికి, మణి అక్కడే నిశ్చలంగా నిలబడి ఉంది. "అమ్మో! సాధువు చెప్పిన మాయా తాడు నిజంగానే పనిచేసింది!" అని సోము ఆశ్చర్యపోయాడు.
వెంటనే సోము సాధువు దగ్గరకు వెళ్లి, "స్వామీ, ఆ మాయా తాడును విడిపించండి," అని వేడుకున్నాడు. అప్పుడు సాధువు నవ్వుతూ, "సోము, అక్కడ ఎటువంటి మాయా తాడు లేదు. నేను కేవలం నటించాను అంతే. కానీ మణి ఆ నటనను చూసి, తను కట్టబడి ఉన్నానని నమ్మి అక్కడే నిలబడింది. నీ నమ్మకమే ఆ కుక్కను అక్కడ నిలబెట్టింది!" అని చెప్పారు.
మనం కూడా మన భయాల వల్ల, నమ్మకం లేకపోవడం వల్ల ఒకే చోట ఆగిపోతామని సోము గ్రహించాడు.
Moral
ఆత్మవిశ్వాసమే గొప్ప శక్తి; అనుమానం మన ఎదుగుదలను అడ్డుకునే అదృశ్య సంకెళ్లు.