കടൽതീരത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്നൊരു മത്സ്യത്തൊഴിലാളി താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെ എപ്പോഴും മണി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ചെറിയ നായ ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും സോമു കടലിൽ പോയി മീൻ പിടിക്കും, വൈകുന്നേരം മീൻ കുട്ടകളുമായി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും. വഴിമധ്യേയുള്ള ഒരു വലിയ ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ അവർ വിശ്രമിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം സോമുവിന് നല്ല ക്ഷീണം തോന്നി. വീട്ടിൽ നിന്ന് മണിയെ കെട്ടാൻ ആവശ്യമായ കയർ എടുക്കാൻ അദ്ദേഹം മറന്നുപോയി. മരച്ചുവട്ടിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ മണി ഓടിക്കളിക്കാൻ തുടങ്ങി. മണി ഓടിപ്പോയാൽ കാണാതാകുമെന്ന് പേടിച്ച സോമു, മണിയുടെ കഴുത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ വിശ്രമിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായി.
അപ്പോൾ അവിടെ വന്ന ഒരു സന്യാസി സോമുവിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് ചോദിച്ചു, "എന്താണ് സോമു, ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്?" സോമു നടന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു. സന്യാസി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "വിഷമിക്കേണ്ട, എന്റെ കയ്യിൽ ഒരു മാന്ത്രിക കയറുണ്ട്. അത് കാണാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും മൃഗങ്ങളെ ഒരേ സ്ഥലത്ത് തന്നെ നിർത്തിക്കും."
സന്യാസി ഒരു മന്ത്രം ചൊല്ലുന്നതുപോലെ അഭിനയിച്ച്, കാറ്റിൽ ഒരു കയർ കെട്ടുന്നതുപോലെ കാണിച്ചു. സോമുവിന് വലിയ വിശ്വാസമില്ലാതിരുന്നിട്ടും അദ്ദേഹം അല്പനേരം ഉറങ്ങി. ഉണർന്നു നോക്കിയപ്പോൾ മണി ഒരേ സ്ഥലത്ത് തന്നെ ശാന്തനായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. "ആ സന്യാസി പറഞ്ഞ മാന്ത്രിക കയർ സത്യമാണല്ലോ!" എന്ന് സോമു അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
അദ്ദേഹം സന്യാസിയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "സ്വാമി, ആ മാന്ത്രിക കയർ ഒന്ന് അഴിച്ചു തരൂ." സന്യാസി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "സോമു, അവിടെ ഒരു മാന്ത്രിക കയറുമില്ല. ഞാൻ വെറുതെ അഭിനയിച്ചതാണ്. പക്ഷേ, മണി അത് വിശ്വസിച്ചതുകൊണ്ട് തന്നെ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. നിന്റെ വിശ്വാസമാണ് അവനെ അവിടെ നിർത്തിയത്."
നമ്മുടെ സംശയങ്ങളും ഭയവുമാണ് നമ്മെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ അനുവദിക്കാതെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നത് എന്ന് സോമു മനസ്സിലാക്കി.
Moral
ആത്മവിശ്വാസമാണ് ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി; സംശയം നമ്മുടെ വളർച്ചയെ തടയുന്ന ചങ്ങലയാണ്.
