ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే రైతు ఉండేవాడు. అతను తన తోటను ఎంతో ప్రేమగా సాగు చేసేవాడు. ఒకరోజు ఉదయం తోటను పరిశీలిస్తుండగా, ఒక చెట్టు మధ్యలో చాలా పెద్దగా, బంగారు రంగులో మెరుస్తున్న మామిడి పండు కనిపించింది. అది చూడటానికి చాలా రుచికరంగా ఉంది.
"ఈ ఒక్క పండును మాత్రమే కోసి సంతలో అమ్మితే, మా కుటుంబానికి చాలా మంచి వస్తువులు కొనుక్కోవచ్చు!" అని సోము ఎంతో ఉత్సాహంగా అనుకున్నాడు. అతను ఆ పండును కోయడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ దాని కాండం చాలా బలంగా ఉంది. అతను ఎంత లాగినా ఆ పండు కదలలేదు.
సోము మొదట ఒక పొడవాటి కర్రతో దానిని పడగొట్టాలని చూశాడు, కానీ ఫలితం లేకపోయింది. తర్వాత అతను తన భార్య మల్లికను పిలిచాడు. ఇద్దరూ కలిసి ఆ పండును లాగారు, కానీ అది కదలలేదు. ఆ తర్వాత వారి కొడుకు కపిలన్ వచ్చాడు. అతను తన తండ్రిని పట్టుకుని ఇద్దరూ కలిసి లాగారు, అయినా పండు కదలలేదు.
తరువాత వారి కూతురు నీల వచ్చింది. కుటుంబం అంతా కలిసి ప్రయత్నించినా ఆ పండు మాత్రం కదలడం లేదు. ఇది చూస్తున్న సోము నమ్మకమైన కుక్క 'మణి' మరియు చిన్న పిల్లి 'చిన్ను' కూడా అక్కడికి వచ్చాయి. అందరూ కలిసి ఒక బృందంలా పని చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు. మణి కుక్క తన బలాన్ని ఉపయోగించింది, చిన్ను పిల్లి కొమ్మను పట్టుకోవడంలో సహాయపడింది. అందరూ కలిసి "ఒకటి, రెండు, మూడు!" అని ఒకేసారి బలంగా లాగారు.
అకస్మాత్తుగా ఒక శబ్దంతో ఆ పెద్ద మామిడి పండు కొమ్మ నుండి విడిపోయి కింద పడింది! అందరూ సంతోషంతో గెంతులు వేశారు.
నీల నవ్వుతూ, "చూశారా! మీరు అందరూ ఎంత ప్రయత్నించినా సాధ్యం కాలేదు, కానీ నా చిన్న పిల్లి చిన్ను రాగానే అంతా అయిపోయింది!" అంది.
దానికి కపిలన్, "లేదు నీలా, మణి కుక్క బలం కూడా ఇందులో ఉంది. అది లేకపోతే మనం ఇది చేయలేకపోయేవాళ్ళం," అని సమాధానం ఇచ్చాడు.
అప్పుడు సోము చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు, "పిల్లలూ, ఇది కేవలం పిల్లి వల్లనో లేదా కుక్క వల్లనో మాత్రమే జరగలేదు. మనం విడివిడిగా ప్రయత్నించినప్పుడు ఇది జరగలేదు. కానీ మనమందరం కలిసి, ఒకే లక్ష్యం కోసం ఒకేసారి ప్రయత్నించినప్పుడు విజయం సాధించాం. ఐక్యతలోనే నిజమైన బలం ఉంది!"
Moral
ఐక్యతే బలం; కలిసి పనిచేస్తే ఏదైనా సాధించవచ్చు.