పూర్వం విక్రమ అనే ఒక శక్తివంతమైన రాజు ఉండేవారు. ఆయనకు ప్రకృతి మరియు పూలంటే చాలా ఇష్టం. ఆయన తన రాజభవనం వెనుక ప్రపంచంలోని అన్ని రంగుల పూలతో నిండిన ఒక అద్భుతమైన తోటను నిర్మించారు. ఆ తోట అందాన్ని చూడటానికి దూర ప్రాంతాల నుండి ప్రజలు వచ్చేవారు.
రాజ విక్రముడు తన అతిథులను తోటలో తిప్పుతూ వారిని పలకరించేవారు. ఆ తోట చాలా అందంగా, శుభ్రంగా ఉండేది. కానీ, ఆ తోటలోని ఒక మూలలో ఒక పాత మరియు చిన్న గడ్డి గుడిసె ఉంది. అంత అందమైన పూల మొక్కల మధ్య ఆ పాత గుడిసె చూడటానికి కొంచెం వింతగా ఉండేది.
రాజభవనానికి వచ్చే ఇతర రాజులు మరియు ప్రభువులు ఆ గుడిసెను చూసి ఆశ్చర్యపోయేవారు. ఇంత గొప్ప రాజు తోటలో ఈ చిన్న గుడిసె ఎందుకు ఉందో అని వారు అనుకునేవారు. కానీ, రాజును చూసి భయపడి ఎవరూ దాని గురించి అడగలేకపోయేవారు.
ఒకరోజు పొరుగు దేశపు యువరాజు ఆర్యన్ ఆ తోటను సందర్శించడానికి వచ్చారు. తోట అందాన్ని చూస్తున్న ఆర్యన్, ఆ గుడిసెను గమనించారు. ఆయన ధైర్యంగా రాజును ఇలా అడిగారు, "మహారాజా, మీ తోట చాలా అద్భుతంగా ఉంది. కానీ, ఇంత అందమైన తోట మధ్యలో ఈ చిన్న పాత గుడిసె ఎందుకు ఉంది?"
విక్రమ రాజు నవ్వుతూ ఇలా అన్నారు, "యువరాజా, ఈ గుడిసె కేవలం ఒక ఇల్లు మాత్రమే కాదు, ఇది ధైర్యానికి నిదర్శనం."
రాజు వివరించారు, "నేను ఈ తోటను నిర్మించేటప్పుడు, ఇక్కడి పాత ఇళ్లను తొలగించాలని ఆదేశించాను. కానీ, ఆ గుడిసెలో ఉన్న ఒక వృద్ధురాలు తన పూర్వీకుల ఆస్తిని వదులుకోనని చాలా ధైర్యంగా చెప్పింది. ఆమె మాటల్లోని నిజాయితీ మరియు ధైర్యం నన్ను ఆశ్చర్యపరిచాయి. అధికారం కంటే మనిషి యొక్క పట్టుదల గొప్పదని నేను గ్రహించాను. అందుకే, ఆమె చూపిన ఆ ధైర్యానికి గౌరవంగా ఈ గుడిసెను ఇక్కడే ఉంచాను."
Moral
నిజమైన ధైర్యం అంటే తన నమ్మకానికి కట్టుబడి ఉండటం.