ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు తన తాతయ్యతో కలిసి నివసించేవాడు. ఆ గ్రామం ఒకప్పుడు పచ్చని పొలాలతో కళకళలాడేది. కానీ ఒక వేసవి కాలంలో వర్షాలు పడలేదు. భూమి అంతా బీటలు వారిపోయింది, మొక్కలన్నీ వాడిపోయాయి. అర్జున్ పెంపుడు కుక్క 'టైగర్' కూడా దాహంతో నీరసించిపోయింది.
అర్జున్ బాధగా తాతయ్యను అడిగాడు, 'తాతయ్యా, అంతా ఎందుకు ఇలా ఎండిపోయింది? ఎక్కడికి పోయింది ఆ పచ్చదనం?'
తాతయ్య అర్జున్ చేయి పట్టుకుని ఆకాశం వైపు చూపిస్తూ ఇలా చెప్పారు, 'అర్జున్, ఆకాశం నుండి ఒక్క వాన చినుకు పడకపోయినా, ఈ నేల మీద ఒక చిన్న గడ్డిపోచ కూడా మొలకెత్తదు. వర్షమే ఈ ప్రకృతికి ప్రాణాధారం.'
కొన్ని రోజుల తర్వాత ఆకాశం నల్లని మేఘాలతో నిండిపోయింది. వాన చినుకులు నేలను తాకగానే, ఎండిపోయిన భూమి మళ్ళీ ప్రాణం పోసుకుంది. కొద్ది రోజుల్లోనే నేల నుండి చిన్న చిన్న పచ్చని మొలకలు బయటకు వచ్చాయి. టైగర్ సంతోషంతో గెంతులేసింది. ఆకాశం నుండి పడే ప్రతి చినుకు ఎంత విలువైనదో అర్జున్ తెలుసుకున్నాడు.
