ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ತಾತನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವರ ಹಳ್ಳಿಯು ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಒಂದು ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಮಣ್ಣು ಒಣಗಿ ಬಿತ್ತು, ಗಿಡಮರಗಳೆಲ್ಲಾ ಬಾಡಿಹೋದವು. ಅಜಯ್ನ ಸಾಕುನಾಯಿ 'ಟೈಗರ್' ಕೂಡ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕುಳಿತಿತ್ತು.
ಅಜಯ್ ತನ್ನ ತಾತನ ಬಳಿ ಕೇಳಿದನು, 'ತಾತಾ, ಯಾಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಹೀಗೆ ಒಣಗಿ ಹೋಗಿದೆ? ಎಲ್ಲಿ ಹೋದ ಆ ಹಸಿರು?'
ತಾತ ಅಜಯ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, 'ಅಜಯ್, ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಂದು ಮಳೆಹನಿ ಕೂಡ ಬೀಳದಿದ್ದರೆ, ಈ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹುಲ್ಲಿನ ಎಲೆಯೂ ಕೂಡ ಚಿಗುರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಳೆಯೇ ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೀವನಾಡಿ.'
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆಕಾಶವು ಕಪ್ಪಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಮಳೆ ಸುರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಒಣಗಿದ್ದ ಭೂಮಿಯು ಮತ್ತೆ ಜೀವ ಪಡೆಯಿತು. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣ ಹಸಿರು ಗಿಡಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಟೈಗರ್ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಓಡಾಡಿತು. ಆಕಾಶದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹನಿ ಎಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಎಂಬುದು ಅಜಯ್ಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
