ఒక అందమైన గ్రామంలో లియో అనే బాలుడు మరియు అతని తాతయ్య ఉండేవారు. ఒకరోజు ఆ గ్రామానికి ఒక గొప్ప యాత్రికుడు వచ్చాడు. అతను చాలా ఖరీదైన పట్టు వస్త్రాలు ధరించి, ఎంతో గంభీరంగా మాట్లాడుతున్నాడు. అతన్ని చూసి గ్రామస్తులందరూ, 'అతను ఎంత గొప్పవాడు, ఎంత జ్ఞాని!' అని పొగిడసాగారు.
అదే గ్రామంలో సామ్ అనే మరో బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా సామాన్యంగా ఉండేవాడు, ఎప్పుడూ మామూలు బట్టలే వేసుకునేవాడు. ప్రజలు అతన్ని పెద్దగా పట్టించుకునేవారు కాదు.
ఒకరోజు గ్రామంలోని ప్రధాన నీటి బావి పాడైపోయింది. అందరూ ఆందోళన చెందుతున్నారు. ఆ గంభీరమైన యాత్రికుడు ముందుకు వచ్చి, నీటి ప్రాముఖ్యత గురించి పెద్ద పెద్ద ఉపన్యాసాలు ఇచ్చాడు. చూడటానికి అతను చాలా గొప్పగా ఉన్నా, ఆ బావిని బాగుచేయడం అతనికి తెలియలేదు. మాటలు మాత్రమే చెప్పాడు కానీ పని చేయలేదు.
అప్పుడు సామ్ ముందుకు వచ్చాడు. అతను ఏమీ మాట్లాడకుండా, తన చిన్న చిన్న పనిముట్లతో చాలా కష్టపడి పనిచేశాడు. కొద్దిసేపటికే నీరు మళ్ళీ రావడం మొదలైంది. అప్పుడు గ్రామస్తులకు అర్థమైంది: ఒక మనిషి చూడటానికి ఎలా ఉన్నాడనేది ముఖ్యం కాదు, అతను చేసే పనులే అతని నిజమైన విలువను తెలియజేస్తాయి.
