ఒక చిన్న గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు, అతని తండ్రి రవి ఉండేవారు. రవి ఒక చిన్న కిరాణా కొట్టు నడుపుతుండేవారు. రవి ఎప్పుడూ కొలతలలో చాలా నిజాయితీగా ఉండేవారు, అందుకే గ్రామస్తులందరికీ ఆయనపై నమ్మకం ఉండేది.
ఒకరోజు అర్జున్ మనసులో ఒక దురాలోచన వచ్చింది. 'మనం కొలత కొంచెం తక్కువగా వేస్తే, మిగిలినది మనం వాడుకోవచ్చు కదా!' అని అనుకున్నాడు. కొన్ని రోజులు అర్జున్ ఎవరికీ తెలియకుండా తక్కువ తూకం వేయడం మొదలుపెట్టాడు. దీనివల్ల కొంచెం లాభం వచ్చినట్లు అనిపించినా, అర్జున్ మనసులో ఎప్పుడూ ఏదో తెలియని భయం, అశాంతి ఉండేవి.
ఒకరోజు ఒక వృద్ధురాలికి తక్కువ పరిమాణంలో సరుకు ఇస్తుండగా, రవి అది గమనించారు. రవి అర్జున్ను దగ్గరకు పిలిచి మెల్లగా చెప్పారు, 'అర్జున్, ఇతరులను మోసం చేయాలని తపించేవారు ఎప్పటికీ సరైన మార్గంలో నిలకడగా నడవలేరు. మోసం చేసి పొందే లాభం కంటే, నిజాయితీతో పొందే గౌరవం చాలా గొప్పది.' అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకుని ఏడ్చాడు. ఆ రోజు నుండి అతను చాలా నిజాయితీగా ఉండటం మొదలుపెట్టాడు. వారి షాపు గ్రామంలో అందరికీ నమ్మకమైన చోటుగా మారింది.
