ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు తన తాతయ్యతో కలిసి నివసించేవాడు. ఒక సాయంత్రం అర్జున్ చాలా దిగులుగా ఉన్నాడు. తనకిష్టమైన కుక్కపిల్ల 'బడ్డీ' చనిపోవడంతో, జీవితం అంతమైపోయిందని అతను బాధపడుతున్నాడు.
"తాతయ్యా, అంతా అయిపోయినట్లు అనిపిస్తోంది," అర్జున్ ఏడుస్తూ అన్నాడు.
తాతయ్య అతని దగ్గరకు వచ్చి, "అర్జున్, నీకు నిన్న రాత్రి వచ్చిన కల గుర్తుందా?" అని అడిగారు.
"గుర్తు ఉంది తాతయ్యా, నేను ఆకాశంలో పక్షినై ఎగురుతున్నట్లు కల వచ్చింది," అర్జున్ చెప్పాడు.
"కానీ నువ్వు నిద్రలేవగానే ఆ ప్రపంచం ఉందా?" అని తాతయ్య అడిగారు.
"లేదు తాతయ్యా, కళ్లు తెరిచేసరికి ఆ కల పోయింది," అని అర్జున్ అన్నాడు.
తాతయ్య నవ్వుతూ, "జీవితం కూడా అంతే అర్జున్. మరణం అనేది ఒక గాఢ నిద్ర వంటిది; పుట్టుక అనేది ఆ నిద్ర నుండి మేల్కొనడం వంటిది. ఒక కల ముగిసితేనే మరో కొత్త కల మొదలవుతుంది, అలాగే ఒక దశ ముగిస్తేనే మరో కొత్త దశ మొదలవుతుంది. కాబట్టి భయపడకు," అని చెప్పారు.
తాతయ్య మాటలు విన్న అర్జున్ మనసు తేలికపడింది. జీవితం అనేది ఒక నిరంతర ప్రయాణం అని అతను గ్రహించాడు.
