ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ಅಜ್ಜ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಸಂಜೆ ಅಜಯ್ ತುಂಬಾ ಬೇಸರದಲ್ಲಿದ್ದನು. ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ನಾಯಿ 'ಟೈಗರ್' ಸತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದನು.
"ಅಜ್ಜಾ, ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದುಹೋಯಿತು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ," ಅಜಯ್ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು.
ಅಜ್ಜ ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, "ಅಜಯ್, ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಕನಸು ನೆನಪಿದೆಯೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
"ಹೌದು ಅಜ್ಜಾ, ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಿದ್ದೆ," ಅಜಯ್ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
"ಆಗ ನೀನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಾಗ ಆ ಕನಸಿನ ಲೋಕ ಇತ್ತೇ?" ಅಜ್ಜ ಕೇಳಿದರು.
"ಇಲ್ಲ ಅಜ್ಜಾ, ನಾನು ಎಚ್ಚರವಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಯವಾಯಿತು," ಅಜಯ್ ಹೇಳಿದನು.
ಅಜ್ಜ ನಗುನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, "ಜೀವನವೂ ಅಷ್ಟೇ ಅಜಯ್. ಸಾವು ಎಂಬುದು ಒಂದು ದೀರ್ಘವಾದ ನಿದ್ರೆಯಂತೆ, ಮತ್ತು ಹುಟ್ಟು ಎಂಬುದು ಆ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವಂತೆ. ಒಂದು ಕನಸು ಮುಗಿದಾಗ ಹೊಸ ಕನಸು ಶುರುವಾಗುವಂತೆ, ಒಂದು ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯವು ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವನದ ಆರಂಭಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಭಯಪಡಬೇಡ, ಇದು ಕೇವಲ ಬದಲಾವಣೆಯ ಒಂದು ಹಂತ," ಎಂದರು.
ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಅಜಯ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದವು. ಜೀವನವು ಒಂದು ನಿರಂತರ ಚಕ್ರ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
