ఒక అందమైన గ్రామంలో ఆర్యన్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతని తండ్రి ఒక పెద్ద వ్యాపారి. ఆయన దగ్గర చాలా బంగారం, భూములు మరియు విలువైన వస్తువులు ఉండేవి. 'మన దగ్గర అంతా ఉంది, మనకు ఏదీ అవసరం లేదు!' అని ఆర్యన్ ఎప్పుడూ గర్వంగా చెప్పేవాడు.
అదే గ్రామంలో ఈషాన్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. ఈషాన్ కుటుంబం చాలా పేదది. అతని దగ్గర ఆడుకోవడానికి బొమ్మలు గానీ, బంగారం గానీ లేవు, కానీ అతని దగ్గర కొన్ని పాత పుస్తకాలు ఉండేవి. ఈషాన్ ఎప్పుడూ పుస్తకాలు చదువుతూ జ్ఞానాన్ని పెంచుకునేవాడు.
ఒకసారి ఆ గ్రామంలో పెద్ద వరదలు వచ్చాయి. ఆ వరద వల్ల ఆర్యన్ తండ్రికి ఉన్న బంగారం, భూములు మరియు వ్యాపారం అంతా కొట్టుకుపోయాయి. ఆర్యన్ ఏడుస్తూ, 'ఇప్పుడు మన దగ్గర ఏమీ మిగలలేదు!' అని బాధపడ్డాడు.
కానీ ఈషాన్ ఏడవలేదు. వరద అతని వస్తువులను తీసుకెళ్లగలదు కానీ, అతని మెదడులో ఉన్న జ్ఞానాన్ని ఎవరూ తీసుకెళ్లలేరు. గ్రామం మళ్ళీ పుంజుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు, ఈషాన్ తాను చదివిన విషయాలను ఉపయోగించి గ్రామస్తులకు సహాయం చేశాడు. వ్యవసాయం ఎలా చేయాలి, నీటిని ఎలా నిల్వ చేయాలి వంటి విషయాలను నేర్పించి అందరినీ ఆదుకున్నాడు.
అప్పుడు ఆర్యన్ ఒక గొప్ప సత్యాన్ని తెలుసుకున్నాడు. డబ్బు మరియు బంగారం పోవచ్చు, కానీ ఈషాన్ దగ్గర ఉన్న జ్ఞానం ఎప్పటికీ పోదు, దాన్ని ఎవరూ దొంగిలించలేరు. అదే నిజమైన సంపద అని అతను గ్రహించాడు.
