ఒక అందమైన లోయలో లియో అనే బాలుడు ఉండేవాడు. లియో చాలా తెలివైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉంది: తాను అనుకున్నదే సరైనదని అతను నమ్మేవాడు. ఇతరులు ఎలా జీవిస్తారు లేదా వారికి ఏమి ఇష్టం అనే విషయాలను అతను ఎప్పుడూ గమనించేవాడు కాదు.
ఒక వేసవి కాలంలో, సామ్ అనే కొత్త బాలుడు ఆ ప్రాంతానికి వచ్చాడు. సామ్ చాలా మంచివాడు, కానీ అతని అలవాట్లు మరియు ఆడే విధానం లియో కంటే భిన్నంగా ఉండేవి. సామ్ ఏదైనా కొత్తగా చేసినప్పుడు, లియో అతడిని చూసి నవ్వుతూ, 'ఇక్కడ ఇలా చేయడం లేదు!' అని అనేవాడు. దీనివల్ల సామ్ చాలా బాధపడేవాడు.
గ్రామ ఉత్సవం సమయంలో, లియో తన స్నేహితులకు మాత్రమే నచ్చిన ఆటను ఆడాలని ప్రయత్నించాడు. కానీ, పిల్లలందరూ సామ్ తెచ్చిన ఒక కొత్త ఆటను ఆడుతుండటం లియో గమనించాడు. లియో ఒంటరిగా కూర్చుని ఉండగా, అతని తాతయ్య అతని దగ్గరకు వచ్చి ఇలా చెప్పారు, 'లియో, నిజమైన జ్ఞానం అంటే కేవలం నీ ప్రపంచంలోనే బతకడం కాదు. ప్రపంచం అంటే రకరకాల మనుషులు, రకరకాల పద్ధతులు. ఇతరులు ఎలా జీవిస్తున్నారో అర్థం చేసుకుని, వారితో కలిసిపోవడమే నిజమైన తెలివితేటలు.'
లియో తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. అతను సామ్ దగ్గరకు వెళ్లి, 'నన్ను క్షమించు, మనం కలిసి ఆ ఆట ఆడదామా?' అని అడిగాడు. ఆ రోజు నుండి, లియో అందరినీ గౌరవిస్తూ, అందరితో కలిసిమెలిసి ఉండే మంచి బాలుడిగా మారాడు.
