ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతను చాలా మంచివాడు మరియు నిజాయితీపరుడు. ఒకరోజు అతని స్కూల్ స్నేహితులు లియో మరియు సామ్ అతని దగ్గరకు వచ్చారు. వారు ఎప్పుడూ ఇతరులను ఆటపట్టించడం మరియు అబద్ధాలు చెప్పడంలో దిట్టలు. 'అర్జున్, నువ్వు ఎప్పుడూ ఆ పెద్దవాళ్ళతోనే ఎందుకు ఉంటావు? మాతో రా, మనం అందరినీ ఆటపట్టించి సరదాగా గడుపుదాం!' అని లియో పిలిచాడు.
అర్జున్ ఇందుకు ఇష్టపడలేదు. 'లేదు స్నేహితులారా, మీరు చేసే పద్ధతులు నాకు నచ్చవు' అని సున్నితంగా చెప్పాడు. వారు అర్జున్ను చూసి నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయారు. కొన్ని రోజుల తర్వాత, గ్రామంలో జరిగిన ఒక పోటీలో అర్జున్ విజయం సాధించాడు. ఊరి పెద్దలు మరియు ఉపాధ్యాయులు అతడిని మెచ్చుకుంటుంటే, లియో మరియు సామ్ మాత్రం అతడిని చూసి అసూయపడి, తక్కువ చేసి మాట్లాడుతున్నారు. అప్పుడు అర్జున్ ఒక గొప్ప విషయాన్ని గ్రహించాడు: గొప్పతనం ఎప్పుడూ తక్కువ బుద్ధి గలవారితో కలవదు. కేవలం తక్కువ బుద్ధి గలవారు మాత్రమే అటువంటి వ్యక్తులతో స్నేహం చేయాలని చూస్తారు.
