సంతోషంలో మరుపు

ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే బాలుడు ఉండేవాడు. సోము చాలా మంచివాడు, కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉంది—అతను చాలా సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు చుట్టూ ఏం జరుగుతుందో కూడా మర్చిపోయేవాడు. ఒకరోజు సోము తండ్రి తోటలో పని చేస్తున్నారు. సోము తల్లి, 'సోము, ఆ పాత బావి దగ్గరకు వెళ్లద్దు, అక్కడ దారి జారుడుగా ఉంటుంది' అని హెచ్చరించింది. సోము 'సరే అమ్మ' అని చెప్పి ఆడుకోవడానికి వెళ్ళాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత, సోము ఒక అందమైన రంగురంగుల సీతాకోకచిలుకను చూశాడు. ఆ సీతాకోకచిలుకను చూసి సోము ఎంతో సంతోషించాడు. ఆ ఆనందంలో అతను తన తల్లి చెప్పిన మాటను పూర్తిగా మర్చిపోయాడు. ఆ సీతాకోకచిలుకను పట్టుకోవడానికి పరిగెడుతూ, బావి దగ్గర ఉన్న జారుడు దారిని గమనించలేదు. అకస్మాత్తుగా కాలు జారి సోము కింద పడిపోయాడు. అతనికి దెబ్బ తగిలి ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. సోము తండ్రి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి అతడిని లేపారు. సోము ఏడుస్తూ, 'నన్ను క్షమించండి నాన్న, నేను బావి గురించి మర్చిపోయాను' అన్నాడు. అప్పుడు తండ్రి మెల్లగా, 'సోము, కోపపడటం కంటే, అతిగా సంతోషించి మనం చేయాల్సిన పనులను మర్చిపోవడం చాలా పెద్ద తప్పు. ఆ సీతాకోకచిలుక అందంలో నువ్వు నీ జాగ్రత్తను మర్చిపోయావు' అని చెప్పారు. సోము ఆ రోజు ఒక గొప్ప పాఠం నేర్చుకున్నాడు.