పూర్వం ఒక అందమైన గ్రామంలో వేద పండితుడు అయిన రాఘవయ్య అనే వృద్ధుడు ఉండేవారు. ఆయన ఎల్లప్పుడూ ధర్మాన్ని, నీతిని అందరికీ బోధించేవారు. ఒకానొక సమయంలో, ఆ గ్రామంలోని కొందరు ధనవంతులు పేద రైతుల భూములను అక్రమంగా లాక్కోవడానికి ప్రయత్నించారు. వారు తమ పలుకుబడితో నిజం చెప్పే వారిని భయపెట్టారు. రాఘవయ్య గారు చాలా ఆందోళన చెందారు, ఎందుకంటే కేవలం జ్ఞానం మాత్రమే అన్యాయాన్ని అడ్డుకోలేదని ఆయనకు తెలుసు.
ఆయన వెంటనే రాజు విక్రమ మహారాజు వద్దకు వెళ్లి సహాయం కోరారు. రాజు చాలా నీతిమంతుడు. రాజు వెంటనే తన అధికారులను పంపి విచారణ చేయించి, ఆ ధనవంతులను శిక్షించి, రైతుల భూములను వారికి తిరిగి ఇప్పించారు. ధర్మం మరియు జ్ఞానం సమాజంలో నిలబడాలంటే, రాజు యొక్క న్యాయబద్ధమైన పాలన మరియు అధికారం ఎంతో అవసరమని అందరూ గ్రహించారు. రాజు యొక్క దండం (అధికారం) ధర్మానికి రక్షణ కవచంలా నిలిచింది.
