రాజ్యం సరిహద్దులో ఉన్న ఒక చిన్న గ్రామంలో కవి అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉండేవాడు మరియు ప్రతి విషయాన్ని చాలా జాగ్రత్తగా గమనించేవాడు. ఒకరోజు, గ్రామంలోకి కొందరు అనుమానాస్పద వ్యక్తులు వస్తున్నారని తెలుసుకున్న రాజు ప్రతినిధి, కవి సహాయం కోరాడు.
కవి తన రూపాన్ని పూర్తిగా మార్చుకున్నాడు. పాత బట్టలు వేసుకుని, ముఖానికి కొంచెం మట్టి పూసుకుని, ఒక సామాన్య కూలీలా కనిపించేలా చేసుకున్నాడు. అతను ఆ వ్యక్తులను వెంబడించలేదు, కానీ వారు ఎక్కడ కూర్చుంటున్నారు, ఏం మాట్లాడుతున్నారు అనేది దూరం నుండి గమనిస్తూ ఉన్నాడు.
ఒకసారి, ఆ అనుమానాస్పద వ్యక్తులలో ఒకడు కవిని తీక్షణంగా చూశాడు. కవి భయపడి పారిపోలేదు, అలాగని అనుమానం కలిగేలా ప్రవర్తించలేదు. ఒక సామాన్య బాలుడిలా నవ్వుతూ తన పనిలో నిమగ్నమయ్యాడు. దీనివల్ల ఆ వ్యక్తి కవిని ఒక మామూలు అబ్బాయిగా భావించి వదిలేశాడు. కవి తాను చూసిన విషయాలను ఎవరికీ చెప్పలేదు. సేకరించిన సమాచారాన్ని మాత్రమే రహస్యంగా ప్రతినిధికి అందించాడు. కవి యొక్క ఈ చాకచక్యం వల్ల రాజ్యం ప్రమాదం నుండి తప్పించుకుంది.
