ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను మిగిలిన పిల్లల కంటే చాలా చిన్నగా, సన్నగా ఉండేవాడు. దానివల్ల గ్రామంలోని ఇతర పిల్లలు అతన్ని చూసి నవ్వుతూ ఉండేవారు. 'నువ్వు చాలా చిన్నవాడివి, నువ్వు దేనికీ పనికిరావు' అని ఎగతాళి చేసేవారు. సోము దీనివల్ల చాలా బాధపడేవాడు.
ఒకరోజు ఆ గ్రామంలో పెద్ద పండుగ జరుగుతోంది. గ్రామస్తులందరూ కలిసి ఒక పెద్ద రథాన్ని అలంకరించి, దానిని లాగడానికి సిద్ధమయ్యారు. ఆ రథం చక్రాలు చాలా పెద్దవిగా ఉన్నాయి. అందరూ కలిసి రథాన్ని లాగడం ప్రారంభించినప్పుడు, ఒక్కసారిగా పెద్ద శబ్దం వచ్చింది. రథం ఆగిపోయింది. రథం చక్రాన్ని పట్టి ఉంచే ఆ చిన్న ఇనుప అచ్చు (linchpin) ఊడిపోయి ఒక ఇరుకైన సందులో పడిపోయింది.
పెద్ద మనుషులందరూ ప్రయత్నించారు, కానీ వారి చేతులు పెద్దవి కావడంతో ఆ చిన్న సందులోకి వెళ్లలేకపోయారు. రథం కదలకపోవడంతో పండుగ ఆగిపోతుందేమోనని అందరూ కంగారు పడ్డారు. అప్పుడు సోము మెల్లగా ముందుకు వచ్చాడు. తన చిన్న వేళ్లతో ఆ ఇరుకైన సందులోకి చేయి పెట్టి, ఆ చిన్న అచ్చును సులభంగా బయటకు తీశాడు. సోము ఆ అచ్చును తిరిగి సరిగ్గా అమర్చాడు.
వెంటనే రథం మళ్ళీ కదలడం మొదలైంది. గ్రామస్తులందరూ సోమును చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. అతన్ని చిన్నవాడని ఎగతాళి చేసిన పిల్లలు తమ తప్పు తెలుసుకుని సిగ్గుపడ్డారు. ఒక పెద్ద రథం నడవడానికి ఆ చిన్న అచ్చు ఎంత ముఖ్యమో, సోము కూడా అంత ముఖ్యమని వారు గ్రహించారు.
