పూర్వం పొన్ని అనే ఒక అందమైన రాజ్యం ఉండేది. ఆ రాజ్యానికి ఇలంగోవన్ అనే రాజు ఉండేవారు. ఆయన చాలా దయగలవారు, కానీ ఆయనకు ఒక సందేహం ఉండేది: తన రాజ్యంలో కేవలం సంపదను పోగు చేయాలా లేక ప్రజల క్షేమం కోసం కృషి చేయాలా? ఆయన మంత్రి కతిరన్ ఇలా అన్నాడు, 'మహారాజా, ఒక రాజ్యం అంటే కేవలం బంగారం, వజ్రాల కుప్ప కాదు; ప్రజలు సుఖసంతోషాలతో, సమృద్ధిగా జీవించే చోటే నిజమైన రాజ్యం.'
అదే సమయంలో, పొరుగున ఉన్న విక్రమనే అనే రాజుకు అపారమైన సంపద ఉంది, కానీ అతను చాలా స్వార్థపరుడు. అతని దగ్గర ధనం చాలా ఉంది కానీ ప్రజలు పేదరికంలో ఉన్నారు. ఒకసారి పెద్ద కరువు వచ్చినప్పుడు, విక్రమ రాజ్యంలోని ప్రజలు ఆకలితో అలమటించారు. కానీ ఇలంగోవన్ రాజ్యంలో, రాజు తన సంపదను వ్యవసాయం మరియు నీటి పారుదల కోసం ఉపయోగించడంతో ప్రజలు సురక్షితంగా ఉన్నారు.
ప్రజల సంతోషాన్ని, రక్షణను చూసి ప్రపంచం నలుమూలల నుండి ప్రజలు పొన్ని రాజ్యంలో ఉండాలని కోరుకున్నారు. దీనివల్ల ఇలంగోవన్ రాజ్యం అత్యంత సంపన్నంగా మరియు శక్తివంతంగా ఎదిగింది. సంపద మరియు ప్రజల అభివృద్ధి తోడైనప్పుడే ఒక దేశం గొప్పదవుతుందని ఇలంగోవన్ నిరూపించారు.
