முன்னொரு காலத்தில், பொன்னியின் என்றழைக்கப்படும் ஒரு அழகான நாடு இருந்தது. அந்த நாட்டின் அரசன் இளங்கோவன் மிகவும் அன்பானவர், ஆனால் அவர் ஒரு விஷயத்தில் குழப்பமடைந்தார். அவரது நாடு வளர வேண்டுமா அல்லது வெறும் கருவூலத்தை மட்டும் நிரப்ப வேண்டுமா? ஒருமுறை, அவரது அமைச்சர் கதிரவன் ஒரு யோசனை சொன்னார். 'மன்னா, ஒரு நாடு என்பது வெறும் தங்கம் மற்றும் வைரம் சேர்ந்த குவியல் அல்ல. மக்கள் மகிழ்ச்சியாகவும், வறுமையின்றித் தழைத்தோங்கும் இடமே சிறந்த நாடு' என்றார்.
அதே நேரத்தில், அண்டை நாட்டு மன்னன் விக்கிரமன், தனது நாட்டு மக்களைக் கொடுமைப்படுத்தி, பெரும் செல்வத்தைச் சேமித்து வைத்திருந்தான். அவனது நாட்டில் தங்கம் அதிகம் இருந்தது, ஆனால் மக்கள் பசியால் வாடினர். ஒருமுறை பெரிய வறட்சி ஏற்பட்டது. விக்கிரமனின் நாட்டில் மக்கள் உணவின்றித் தவித்தபோது, இளங்கோவனின் நாட்டில் மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்து கொண்டு, அரசரின் முறையான நீர் மேலாண்மைத் திட்டத்தால் பாதுகாப்பாக இருந்தனர்.
இளங்கோவன் தனது செல்வத்தை மக்களின் விவசாயத்திற்கும், கல்விக்கும், பாதுகாப்பிற்கும் செலவிட்டார். இதனால் மக்கள் இளங்கோவனின் நாட்டைப் பார்க்க ஆசைப்பட்டனர். காலப்போக்கில், இளங்கோவனின் நாடு மிகப்பொன்னான மற்றும் வலிமையான நாடாக மாறியது. செல்வமும், பாதுகாப்பும், மக்களின் மகிழ்ச்சியும் இணைந்த இடமே உண்மையான நாடு என்பதை இளங்கோவன் நிரூபித்தார்.
