ಹಿಂದೆ ಪೊನ್ನಿ ಎಂಬ ಸುಂದರವಾದ ರಾಜ್ಯವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ರಾಜ ಇಲಂಗೋವನ್ ಅತ್ಯಂತ ದಯಾಳು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಗೊಂದಲವಿತ್ತು: ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆ ಅಥವಾ ಜನರ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆ? ಅವನ ಮಂತ್ರಿ ಕತಿರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು, 'ಮಹಾರಾಜರೇ, ಒಂದು ರಾಜ್ಯ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಚಿನ್ನದ ರಾಶಿಯಲ್ಲ; ಜನರು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬಾಳುವ ತಾಣವೇ ನಿಜವಾದ ರಾಜ್ಯ.'
ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನ್ ಬಹಳ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಅಪಾರವಾದ ಸಂಪತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಬಡತನದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಒಂದು ಬಾರಿ ದೊಡ್ಡ ಬರಗಾಲ ಬಂದಾಗ, ವಿಕ್ರಮನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಇಲಂಗೋವನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ನೀರಾವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ಜನರು ಸುಖವಾಗಿದ್ದರು.
ಜನರ ಸುಖ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ ಕಂಡು, ಹೊರಗಿನ ದೇಶದ ಜನರು ಪೊನ್ನಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಬಯಸತೊಡಗಿದರು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇಲಂಗೋವನ ರಾಜ್ಯವು ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಜನರ ಏಳಿಗೆ ಎರಡೂ ಸೇರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಒಂದು ದೇಶ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇಲಂಗೋವನ್ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದನು.
