ఒక అందమైన గ్రామంలో కరికాలాన్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతనికి తన తెలివితేటల మీద చాలా గర్వం ఉండేది. ఒకసారి, ఆ ఊరి పెద్దాయన సోము తాత, 'కరికాలాన్, ఈ ఏడాది వర్షాలు తక్కువగా ఉండవచ్చు. కాబట్టి నీటిని పొదుపు చేయి, అన్ని విత్తనాలను ఒకేసారి నాటకు' అని ప్రేమగా సలహా ఇచ్చారు.
కానీ కరికాలాన్ దానిని పట్టించుకోలేదు. 'తాతకు ఏం తెలుసు? నేనే అన్నిటినీ సరిగ్గా చేస్తాను' అని అనుకున్నాడు. లాభం కోసం అతను తన స్నేహితుడు మణితో కలిసి, అన్ని విత్తనాలను ఒకే వారంలో నాటేశాడు.
కొన్ని వారాల తర్వాత, సోము తాత చెప్పినట్టే వర్షాలు పడలేదు. భూమి ఎండిపోయింది. కరికాలాన్ నీటి కోసం వెతికినも, అతను దాచుకోకపోవడం వల్ల నీరు దొరకలేదు. అతని పంటలన్నీ ఎండిపోయాయి. అతను తన కష్టార్జితాన్ని, పంటను కోల్పోయాడు. అప్పుడు అతనికి అర్థమైంది, 'తాత చెప్పిన ఆ చిన్న సలహా నేను వినేవాడిని అయితే, ఈరోజు నేను ఇంత కష్టపడకపోయి ఉండేవాడిని.' తన మొండితనం వల్ల తనకు తనే పెద్ద నష్టం చేసుకున్నానని గ్రహించి అతను బాధపడ్డాడు.
