ఒక అందమైన గ్రామంలో రామయ్య అనే గొప్ప వ్యాపారి ఉండేవారు. ఆయన చాలా ధనవంతుడు మాత్రమే కాదు, చాలా దయాగుణం ఉన్న వ్యక్తి. గ్రామంలో ఎవరికి ఏ కష్టం వచ్చినా రామయ్య ముందుండి సహాయం చేసేవారు.
కానీ ఒకానొక సమయంలో వ్యాపారంలో భారీ నష్టం రావడంతో రామయ్య అంతా కోల్పోయారు. ఆయన చాలా పేదరికంలోకి వెళ్ళిపోయారు. గ్రామంలోని కొందరు వ్యక్తులు ఆయనను చూసి నవ్వుకోవడం మొదలుపెట్టారు. "చూశారా, ఎంత పెద్ద ధనవంతుడో, ఇప్పుడు తినడానికి కూడా తిండి లేదు" అని మాట్లాడుకున్నారు.
రామయ్య కొడుకు చింటూ చాలా బాధపడి, "నాన్న, మన దగ్గర డబ్బులు ఎందుకు లేవు?" అని ఏడ్చాడు.
రామయ్య చింటూని ఆకాశం వైపు చూపిస్తూ ఇలా చెప్పారు, "చింటూ, ఆ మేఘాలను చూడు. మేఘాలు వచ్చి ఆకాశాన్ని కమ్మేసినా, అవి కాసేపటికే మాయమైపోతాయి. మళ్ళీ కొత్త మేఘాలు వచ్చి వానను తెస్తాయి. మన సంపద కూడా ఆ మేఘాల లాంటిదే. ఇప్పుడు అది మన దగ్గర లేదు, కానీ మన కష్టపడే తత్వం, మనం చేసిన మంచి పనులు మనల్ని మళ్ళీ గొప్పవాళ్ళని చేస్తాయి."
రామయ్య తన కష్టపడే తత్వంతో మళ్ళీ వ్యాపారాన్ని నిలబెట్టుకున్నారు. కొద్ది కాలంలోనే ఆయన మళ్ళీ గొప్ప ధనవంతుడయ్యారు. మేఘాలు వెళ్ళిపోతే సూర్యుడు ఎలా వస్తాడో, రామయ్య జీవితంలో కూడా తిరిగి వెలుగు వచ్చింది.
