మనసు యొక్క మూర్ఖత

ఒక అందమైన గ్రామంలో మాయ అనే మహిళ ఉండేది. ఆమె తన భర్త అర్జున్ అంటే ఎంతో ప్రేమ. ఒకరోజు, అర్జున్ పని మీద వేరే ఊరు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. 'నేను త్వరగా వచ్చేస్తాను' అని చెప్పి వెళ్ళాడు. కానీ రోజులు వారాలుగా, వారాలు నెలలుగా మారాయి. మాయ ప్రతిరోజూ కిటికీ దగ్గర కూర్చుని అతని రాక కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉండేది. ఆమె మనసు బాధతో నిండిపోయింది. ఆమె స్నేహితురాలు సారా, 'మాయా, నువ్వు ఎందుకు ఇలా బాధపడుతున్నావు? అతను తన పని చేసుకుంటున్నాడు, నువ్వు ఎందుకు నీ ప్రశాంతతను కోల్పోతున్నావు?' అని అడిగింది. అప్పుడు మాయకు ఒక విషయం అర్థమైంది. తన ఈ ఎదురుచూపు, ఈ వేదన ఎవరికీ ఉపయోగపడటం లేదు, కేవలం తనను తాను బాధపెట్టుకోవడమే జరుగుతోంది. ప్రేమ పేరుతో ఇలా నిరంతరం దుఃఖించడం ఎంత పెద్ద మూర్ఖత అని ఆమె గ్రహించింది. ఆమె తన మనసుతో ఇలా అనుకుంది, 'ఓ నా మనసా! ఒకరు రావడం లేదని ఇలా తల్లడిల్లిపోవడం ఎంత పెద్ద మూర్ఖత! ఇకపై ఇలా బాధపడటం మానేసి, నీ పని నువ్వు చూసుకో.' మెల్లమెల్లగా మాయ తన పనుల్లో నిమగ్నమై, ప్రశాంతతను పొందడం నేర్చుకుంది.