ഹൃദയത്തിന്റെ വിഡ്ഢിത്തം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മായ എന്നൊരു സ്ത്രീ ജീവിച്ചിരുന്നു. അവൾ തന്റെ ഭർത്താവ് അർജുനെ അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ജോലിയുടെ ആവശ്യത്തിനായി അർജുന് ദൂരദേശത്തേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. 'ഞാൻ വേഗം തിരിച്ചുവരും' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ പോയി. എന്നാൽ ദിവസങ്ങൾ ആഴ്ചകളായി, ആഴ്ചകൾ മാസങ്ങളായി മാറി. മായ ഓരോ ദിവസവും ജനലരികിലിരുന്ന് അവനെ കാത്തിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സ് വേദന കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. അവളുടെ കൂട്ടുകാരി സാര പറഞ്ഞു, 'മായേ, നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത്? അവൻ തന്റെ ജോലി ചെയ്യുകയാണ്, നീ എന്തിനാണ് നിന്റെ സമാധാനം കളയുന്നത്?' അപ്പോഴാണ് മായയ്ക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായത്. തന്റെ ഈ കാത്തിരിപ്പും സങ്കടവും ആർക്കും ഉപകാരപ്പെടുന്നില്ല, മറിച്ച് സ്വന്തം മനസ്സിനെ തളർത്തുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. തന്റെ സ്നേഹം കാരണം ഇത്രയധികം വേദനിക്കുന്നത് എത്ര വലിയ വിഡ്ഢിത്തമാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ ഹൃദയത്തോട് പറഞ്ഞു, 'എന്റെ ഹൃദയമേ, ഒരാൾ വരാത്തതിനെ ഓർത്ത് ഇത്രയധികം വിലപിക്കുന്നത് എത്ര വലിയ വിഡ്ഢിത്തമാണ്! ഇനി നമുക്ക് സങ്കടപ്പെടാതിരിക്കാം.' സാവധാനം അവൾ തന്റെ ജോലികളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.