కొండల పాదాల వద్ద ఉన్న ఒక చిన్న గ్రామంలో విశ్వం అనే తెలివైన యువకుడు నివసించేవాడు. అతను తన తెలివితేటలకు పేరుగాంచాడు. ఒక సాయంత్రం, విశ్వం తన పని ముగించుకుని ఇంటికి తిరిగి వస్తుండగా, తన ఇంటి దగ్గర కొందరు వ్యక్తులు తిరుగుతున్నట్లు గమనించాడు. వారు దొంగలని అతను వెంటనే గ్రహించాడు.
విశ్వం భయపడలేదు. అతను ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు. నెమ్మదిగా ఇంటి లోపలికి వెళ్లి తన భార్యకు విషయం చెప్పాడు. ఆమె భయపడినా, విశ్వం ఆమెను శాంతింపజేశాడు. 'భయపడకు, నేను వారికి ఒక పాఠం నేర్పిస్తాను' అని చెప్పాడు.
విశ్వం బయట ఉన్న దొంగలు వినేలా గట్టిగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. 'చూడు, ఊరిలో దొంగతనాలు ఎక్కువవుతున్నాయి, కాబట్టి మన బంగారు నాణేలు, నగలను ఒక పెట్టెలో పెట్టి సురక్షితంగా దాచుకుందాం' అని అన్నాడు.
దొంగలు ఇది విని ఆశపడ్డారు. విశ్వం ఒక బరువైన పెట్టెను తీసుకుని బయటకు వచ్చి, దానిని తన ఇంటి వెనుక ఉన్న బావిలో పడేశాడు. ఆ పెట్టెలో బంగారం లేదు, కేవలం బరువైన రాళ్లు ఉన్నాయి. 'ఇప్పుడు మన నిధి బావిలో ఉంది, ఎవరూ తీయలేరు' అని విశ్వం గట్టిగా అన్నాడు.
బావిలో నీరు ఎక్కువగా ఉండటంతో, దొంగల నాయకుడు ఒక ఉపాయం చెప్పాడు. 'మనం బకెట్లతో నీటిని బయటకు తోడదాం, నీరు తగ్గాక ఆ పెట్టెను తీసేసుకుందాం.'
దొంగలు రాత్రంతా బావిలోని నీటిని తోడి బయట పోయసాగారు. ఆ నీరంతా విశ్వం తోటలోకి వెళ్ళింది. విశ్వం మరియు అతని భార్య కిటికీ నుండి చూస్తూ నవ్వుకున్నారు. 'చూడు, వారు మన తోటకి నీళ్లు పోస్తున్నారు!' అని విశ్వం అన్నాడు.
అదే సమయంలో, విశ్వం పిలిపించిన కావలివారు వచ్చి దొంగలను పట్టుకున్నారు. దొంగలు చాలా సిగ్గుపడ్డారు. బంగారం కోసం రాత్రంతా కష్టపడి తోటకి నీళ్లు పోయాల్సి వచ్చిందని వారు బాధపడ్డారు.
Moral
ఆపద సమయంలో భయం చెందకుండా తెలివితో వ్యవహరిస్తే విజయం లభిస్తుంది.
