ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಎಂಬ ದಯಾಳು ರೈತನಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತೋಟ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳಿದ್ದವು. ಅವನ ಬಳಿ ಪಿಪ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ನಾಯಿಮರಿ ಮತ್ತು ಬಾರ್ನಬಿ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಕತ್ತೆಯಿತ್ತು.
ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಪಿಪ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಪಿಪ್ ಓಡಿ ಬಂದು ಅವನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಾಗ, ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ನಗುತ್ತಾ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಿಸ್ಕೇಟ್ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಾರ್ನಬಿ ಕತ್ತೆಗೆ ಅಸೂಯೆಯಾಯಿತು. 'ನಾನು ಇಷ್ಟು ಭಾರವಾದ ಹೊರೆ ಹೊರುತ್ತೇನೆ, ಆದರೂ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ನನಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ಅದು ಅಂದುಕೊಂಡಿತು.
ಒಂದು ದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪಿಪ್ ಓಡಿ ಬಂದು ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ನಕ್ಕಿತು. ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪಿಪ್ಗೆ ತಿಂಡಿ ನೀಡಿದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಬಾರ್ನಬಿ, 'ನಾನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಆಹಾರ ನೀಡುತ್ತಾನೆ' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು.
ಬಾರ್ನಬಿ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿ ಬಂದು ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ, ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ನಕಿಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಕತ್ತೆಯು ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ಭಾರವನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಕೆಲಸಗಾರರು ಓಡಿ ಬಂದು ಸ್ಯಾಮುವಲ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಸುಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕತ್ತೆಯ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಅವನು ತುಂಬಾ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡನು. ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮರೆತು ಬೇರೆಯವರಂತೆ ನಟಿಸಲು ಹೋದ ಬಾರ್ನಬಿಯನ್ನು ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ತೋಟದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟನು.
Moral
ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮರೆತು ಇತರರನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ತಪ್ಪು.
