ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ರೈತ ತನ್ನ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಕೆಲವು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಿದ್ದನು. ಕಾಡಿನ ತೋಳಗಳು ಕುರಿಗಳನ್ನು ತಲುಪದಂತೆ ಈ ನಾಯಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಇದ್ದವು. ಅವುಗಳ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಕುರಿಗಳು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದವು.
ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ದಣಿದಿದ್ದ ನಾಯಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನ ಮರछಾಯೆಯಿಂದ ಒಂದು ತೋಳಗಳ ಗುಂಪು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೊರಬಂದವು. ಅವು ನಾಯಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ತುಂಬಾ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದವು.
'ನೀವು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?' ಎಂದು ಒಂದು ತೋಳ ಕೇಳಿತು. 'ನಾವು ಕೂಡ ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಚಳಿಯ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವ ಬದಲು, ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಇರಬಹುದು ಅಲ್ವೇ?'
ಆಯಾಸಗೊಂಡಿದ್ದ ನಾಯಿಗಳು ಆ ತೋಳಗಳ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿದವು. 'ನೀವು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಲು ಬಯಸಿದರೆ ಖಂಡಿತ ಬರಬಹುದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವು.
ಆದರೆ ತೋಳಗಳು ಒಳಗೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಅವುಗಳ ಮುಖ ಬದಲಾಯಿತು. ಅವು ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದವುಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಬಂದವುಗಳಾಗಿದ್ದವು. ನಾಯಿಗಳು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ತೋಳಗಳು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದವು. ಇದರಿಂದ ಕುರಿಗಳಿದ್ದ ತಾಣವು ಅಸುರಕ್ಷಿತವಾಯಿತು.
ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುರತೆ ಇರುವವರೆಲ್ಲರೂ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ನಾಯಿಗಳು ಕಲಿತುಕೊಂಡವು.
Moral
ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಹಿಯಿರುವವರನ್ನು ಕುರುಡಾಗಿ ನಂಬಬೇಡಿ.
