ஒரு பசுமையான பள்ளத்தாக்கில், ஒரு விவசாயி தனது ஆடுகளைக் கவனித்துக்கொள்ள பல விசுவாசமான நாய்களை வளர்த்து வந்தார். அந்த நாய்கள் மிகவும் தைரியமானவை; காட்டில் இருந்து வரும் ஓநாய்கள் ஆடுகளைத் தாக்க வரும்போதெல்லாம், அவை ஒன்று சேர்ந்து ஓநாய்களை விரட்டிவிடும். இதனால் அந்த ஆட்டுப்பண்ணை எப்போதும் பாதுகாப்பாக இருந்தது.
ஒரு மாலை நேரம், நாய்கள் அனைத்தும் களைப்படைந்து ஒரு மரத்தடியில் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தன. அப்போது, புதர்களுக்குப் பின்னால் இருந்து ஒரு கூட்டமான ஓநாய்கள் மெதுவாக வெளியே வந்தன. அவை நாய்களைத் தாக்கவில்லை; மாறாக, மிகவும் கனிவான குரலில் பேசத் தொடங்கின.
'ஏன் இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு வேலை செய்கிறீர்கள்?' என்று ஒரு ஓநாய் கேட்டது. 'நாங்களும் உங்கள் நண்பர்களாக இருக்கலாம். இந்தத் தட்பவெப்பமான இரவில் காட்டில் தங்குவதை விட, இங்கே பாதுகாப்பாகவும், உணவோடும் இருக்கலாம். எங்களை உங்கள் கூட்டத்தோடு சேர்த்துக்கொள்ளுங்கள்' என்று அது ஏமாற்றும் விதமாகச் சொன்னது.
நாய்கள் அந்த ஓநாய்களின் வார்த்தைகளை நம்பிவிட்டன. 'நீங்கள் நண்பர்களாக இருந்தால் எங்களுக்கு மகிழ்ச்சிதான்' என்று கூறி, கதவைத் திறந்துவிட்டன. ஆனால், உள்ளே நுழைந்ததும் ஓநாய்களின் முகம் மாறியது. அவை நண்பர்களாகப் பழகவில்லை; மாறாக, நாய்களைத் தாக்கித் தங்கள் ஆதிக்கத்தைச் செலுத்தத் தொடங்கின. நாய்கள் தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ள முயன்ற போதும், ஓநாய்களின் கூட்டத்தால் அவை வீழ்த்தப்பட்டன. இறுதியில், பாதுகாப்பற்ற சூழலால் ஆட்டுப்பண்ணை பெரும் அழிவைச் சந்தித்தது.
தவறான நபர்களை நம்பியதால் ஏற்பட்ட கசப்பான பாடம் அது.
பாடம்
நமது எதிரிகள் நண்பனைப் போலப் பேசினாலும், யாரையும் கண்மூடித்தனமாக நம்பிவிடக் கூடாது.
