ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಲಿಂಗ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಹುಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಲಿಂಗನು ತುಂಬಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೂಳೆ ಚೂರು ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕಲಿಂಗನ ಗಂಟಲಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು.
ಅದರಿಂದ ಕಲಿಂಗನಿಗೆ ವಿಪರೀತ ನೋವು ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವನು ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಾದ ಮಂಗಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೊಲಗಳ ಬಳಿ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಕಲಿಂಗನ ಹಿಂದಿನ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ನೆನೆದು ಅವು ಯಾವುದೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. 'ಹುಲಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನೇ ತಿಂದು ಹಾಕಬಹುದು' ಎಂದು ಅವು ಹೆದರಿದ್ದವು.
ಸುಸ್ತಾದ ಕಲಿಂಗ ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಕೊರ್ವಸ್ ಎಂಬ ಕಾಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಕಲಿಂಗನು ಅಳುತ್ತಾ ಕೇಳಿದನು, 'ಕಾಗೆಯೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು! ನನ್ನ ಗಂಟಲಿನಲ್ಲಿ ಮೂಳೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿದೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಿದರೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ದೊಡ್ಡ ನಿಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.'
ಕೊರ್ವಸ್ ಮೊದಲು ಭಯಪಟ್ಟು. ಹುಲಿಯ ಬಾಯೊಳಗೆ ಹೋಗುವುದು ತುಂಬಾ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಆದರೆ ಕಲಿಂಗನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿನ ನೋವನ್ನು ಕಂಡು ಕಾಗೆಯು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ, ಹುಲಿಯ ಬಾಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ಮೂಳೆ ಚೂರನ್ನು ಬಹಳ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಎಳೆಯಿತು.
ತಕ್ಷಣವೇ ನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಕಲಿಂಗನು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟನು. ಆಗ ಕೊರ್ವಸ್ ಕೇಳಿತು, 'ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಆ ದೊಡ್ಡ ನಿಧಿ ಎಲ್ಲಿ?'
ಕಲಿಂಗನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, 'ಕೊರ್ವಸ್, ನೀನು ನನ್ನ ಬಾಯೊಳಗೆ ಇದ್ದಾಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಚ್ಚದೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಇದ್ದೆನಲ್ಲವೇ, ಅದೇ ನಿನಗೆ ನಾನು ನೀಡಿದ ದೊಡ್ಡ ನಿಧಿ. ನಿನ್ನ ದಯೆ ನನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ತಣಿಸಿತು.'
ಕೊರ್ವಸ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರವಾದರೂ, ಒಂದು ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿದ ತೃಪ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಾರಿಹೋಯಿತು.
