ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಭ್ರಮ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಡಿನ ರಾಜನಾದ ಸಿಂಹದ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವಾಗಿತ್ತು ಅದು. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಿಂಹದ ಗುಹೆಯ ಮುಂದೆ ಸೇರಿ ಹಣ್ಣು ಹಂಪಲುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಂಗವು ಮರದ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಅದರ ಚುರುಕುತನವನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಖುಷಿಪಟ್ಟವು.
ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಗೆ ಆ ಮಂಗವನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸೂಯೆಯಾಯಿತು. 'ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮಂಗವನ್ನೇ ಯಾಕೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ನಾನು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿ ಬೆರಗಾಗುತ್ತಾರೆ!' ಎಂದು ಆನೆ ಯೋಚಿಸಿತು.
ತಕ್ಷಣ ಆನೆ ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಾ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಆದರೆ ಆನೆಯ ನೃತ್ಯ ನೋಡಲು ಅಸಹ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿತ್ತು. ರಾಜ ಸಿಂಹವು ಮೆಲ್ಲಗೆ, 'ಗೆಳೆಯಾ, ನೃತ್ಯ ಸಾಕು, ಈಗ ಎಲ್ಲರೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಆದರೆ ಅತಿಯಾದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದಿದ್ದ ಆನೆ ಅದನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಾ ನೃತ್ಯ ಮಾಡತೊಡಗಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆನೆಯು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯಿತು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದವು. ಕೊನೆಗೆ, ಅತಿಯಾದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆನೆ ತನ್ನ ಸಮತೋಲನ ತಪ್ಪಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.
ತನ್ನ ಅಸೂಯೆ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ ಎಂದು ಆನೆಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.
Moral
ಅಸೂಯೆ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು (ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು) ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ.
