ನೀಲಗಿರಿ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಮನುಷ್ಯರಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿದ್ದನು. ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಿಂದ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಚಿರತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಾಗಿ, ಅದರ ತಾಯಿ 'ನೆರಳು' ಎಂಬ ಚಿರತೆ ಕವನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಮಗನಂತೆ ಸಾಕಿತು.
ಕಂಬನ್ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಕರಡಿ ಕವನ್ನಿಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಮರ ಹತ್ತುವುದು, ಈಜುವುದು ಮತ್ತು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವುದನ್ನು ಕವನ್ ಕಲಿತನು. ಕವನ್ ಕಾಡಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಕವಿನ್ ಮತ್ತು ಕಂಬನ್ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಮೀನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪೊgetಗಳ ನಡುವಿನಿಂದ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು 'ದᱟಖ್' ಎಂಬ ಕ್ರೂರ ಹುಲಿ! ಆ ಹುಲಿಯು ಕವನ್ನ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮರುಕಳಿಸಿತು. ತನ್ನ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಅನಾಹುತ ಉಂಟುಮಾಡಿ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿದವನು ಈ ಹುಲಿಯೇ ಎಂದು ಕವನ್ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು.
ಕವನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನೆರಳು ಬಂದಳು. ಕವನ್ನನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನಿರ್ಧರಿಸಿದವು. ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಸುತ್ತಲೂ ಎತ್ತರವಾದ ಬೇಲಿಗಳಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರು ಹುಲಿಯ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಟ್ಟದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು.
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹುಲಿ ಮತ್ತೆ ಅವರ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಆಗ ನೆರಳು ಕಾಡು ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಹುಲಿಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಸಿದಳು. ಎಮ್ಮೆಗಳ ಅಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಹೆದರಿದ ಹುಲಿ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಬಿರುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತು. ಕವಿನ್ ಕೂಡಲೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ತುಂಡನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಂದು ಹುಲಿಯ ದಾರಿ ಮುಚ್ಚಿದನು. ಹುಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತು. ಕವಿನ್ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ಬಾಳತೊಡಗಿದನು.
Moral
ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವು ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದಲೂ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.
