அடர்ந்த நீலமலைக் காட்டில் கவின் என்ற சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் மனிதர்களாலன்றி, விலங்குகளால்தான் வளர்க்கப்பட்டான். ஒருமுறை காட்டுத் தீயிலிருந்து ஒரு கருங்கறுப்புச் சிறுத்தையைக் காப்பாற்றியதால், அந்தச் சிறுத்தையின் தாய் 'நிழல்' என்ற கருணைமிக்க சிறுத்தை, கவினைத் தன் குட்டியாக ஏற்றுக்கொண்டது. கவினுடன் நிழலின் குட்டிகளும் எப்போதும் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும்.
நிழல் மற்றும் கவினின் சிறந்த நண்பனான 'கம்பன்' என்ற பெரிய கரடி, கவினுக்குக் காட்டில் உயிர்வாழத் தேவையான அனைத்து வித்தைகளையும் கற்றுக்கொடுத்தன. மரத்தில் எப்படித் தாவி குதிப்பது, வேகமாக ஓடுவது மற்றும் ஆற்று நீரில் எப்படித் தடுமாறாமல் நீந்துவது போன்ற பயிற்சிகளை அவர்கள் அளித்தனர். கவின் காட்டின் ஒரு அங்கமாகவே மாறிவிட்டான்.
ஒரு நாள், கவினும் கம்பனும் ஆற்றின் ஓரத்தில் மீன் பிடித்துக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது புதர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு பயங்கரமான உருவம் நகர்ந்ததை கவின் கவனித்தான். அது 'கறைமுகம்' என்ற கொடூரமான புலி! கறைமுகம் காட்டின் மற்ற விலங்குகளைத் துன்புறுத்துவதிலும், பயமுறுத்துவதிலும் பெயர் பெற்றது. அந்தப் புலி கவினைப் பார்த்ததும் கர்ஜித்தது.
சரியான நேரத்தில் நிழல் அங்கு வந்து கவினைத் தற்காத்துக் கொண்டது. அப்போது கவின் ஒரு அதிர்ச்சியான உண்மையைக் கூறினான். "நிழல், இந்த புலிதான் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு என் கிராமத்தில் தீ விபத்தை ஏற்படுத்தி, என் குடும்பத்தைப் பிரித்துவிட்டது!" என்று அழுதான். கவின் மனிதர்களிடம் செல்வது பாதுகாப்பானது என்று விலங்குகள் முடிவு செய்தன.
ஆனால், மனிதர்கள் தங்கள் கிராமத்தைச் சுற்றி உயர்ந்த வேலி அமைத்திருந்ததால், கவினை அழைத்துச் செல்வது கடினமாக இருந்தது. அவர்கள் அந்தப் புலி வசிக்கும் மலைப்பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியிருந்தது. வழியில் கறைமுகம் மீண்டும் அவர்களைத் தடுத்தது. கவின் பயப்படவில்லை. நிழல் அங்கிருந்த காட்டு மாடுகளைப் புலியின் பக்கம் நோக்கித் துரத்தியது. மாடுகள் வேகமாக ஓடியதில் திசைமாறிய கறைமுகம், ஒரு பாறை இடுக்கிற்குள் சிக்கிக்கொண்டது.
கவின் சமயோசிதமாக ஒரு பெரிய மரக்கட்டையை உருட்டி, புலி தப்பாமல் இருக்கச் செய்தான். புலி அந்த இடுக்கிலேயே தவித்ததால், கவினைத் தொடர முயலவில்லை. கவின் பாதுகாப்பாகத் தன் நண்பர்களுடன் காட்டில் தொடர்ந்து வாழ்ந்தான். காடு இப்போது கவினுக்காகவும், விலங்குகளுக்காகவும் ஒரு பாதுகாப்பான இடமாக மாறியது.
பாடம்
தைரியமும் சமயோசித புத்தியும் பெரிய ஆபத்திலிருந்தும் நம்மைக் காக்கும்.
