ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ನ್ಯಾಯವಂತ ರಾಜನಿದ್ದನು. ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಅವನು ಕ್ಷಮೆಯ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ತಮಾಷೆಗಾಗಿ ಇತರರ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕೆಡಿಸುವವರನ್ನು ಅವನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಮೂವರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ರಾಜಸಭೆಗೆ ತರಲಾಯಿತು.
ಮೊದಲನೆಯವನು ಬಡತನದಿಂದಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದ್ದನು. ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, "ಅವನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ, ಅವನಿಗೆ ಕೆಲಸ ನೀಡಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ," ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಎರಡನೆಯವಳು ಮಾಟಗಾತಿ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಜನರ ಹಣವನ್ನು ವಂಚಿಸಿದ್ದಳು. ಅವಳೂ ಬದುಕಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ರಾಜನು ಅವಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಬದಲಿಗೆ ಕೆಲಸ ನೀಡಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
ಮೂರನೆಯವನು ಕವಿ ಎಂಬ ಯುವಕ. ಅವನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಯಾರಿಗೂ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಸುಮ್ಮನೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಮತ್ತು ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿ ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೆಡಿಸುವುದು ಅವನ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು. ರಾಜನು ಕೋಪಗೊಂಡು, "ನೀನು ಜನರ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ, ನಿನಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಲಿ," ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು! ಕವಿಯ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದರೂ ಅದು ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿತು. "ನನ್ನನ್ನು ರಾಜನ ಮುಂದೆ ಕರೆತನ್ನಿ, ನಾನು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಬೇಕು!" ಎಂದು ಆ ತಲೆ ಕೂಗಿತು. ಹೆದರಿದ ಸೈನಿಕರು ರಾಜನ ಬಳಿ ಓಡಿಹೋದರು. ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಬಂದು ನೋಡಿದಾಗ ತಲೆ ಸುಮ್ಮನಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವರು ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ತಲೆ ಮತ್ತೆ ನಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು.
ಈ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನು ತಪ್ಪು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಗಾದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ತಲೆ ಮತ್ತೆ ನಗುತ್ತಾ, "ನೋಡು, ನನ್ನ ತಮಾಷೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಜೀವನವೇ ಹಾಳಾಯಿತು!" ಎಂದಿತು. ರಾಜನು ಆ ತಲೆಯನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಹೂತುಹಾಕಲು ಹೇಳಿದನು.
ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರ ಬೆಳೆಯಿತು. ಆ ಮರದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿದರೆ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಆ ಕವಿಯ ನಗೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಜನರು ಆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಆ ಕವಿಯ ತಲೆಯ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
