പണ്ട് ഒരിടത്ത് നീതിമാനായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. തെറ്റുകൾ തിരുത്താൻ കഴിയുന്നവരോട് അദ്ദേഹം കരുണ കാണിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ വെറുതെ കുസൃതികൾ കാട്ടി മറ്റുള്ളവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നവരോട് അദ്ദേഹം കഠിനനയമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം മൂന്ന് കുറ്റവാളികൾ രാജസന്നിധിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
ഒന്നാമൻ പട്ടിണി മാറ്റാൻ സമ്പന്നരിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം മോഷ്ടിച്ചവനായിരുന്നു. രാജാവ് പറഞ്ഞു, "അവൻ വിശപ്പടക്കാൻ ചെയ്തതാണ്, അവനെ കൊട്ടാരത്തിൽ ജോലി നൽകി സംരക്ഷിക്കുക."
രണ്ടാമത്തെയാൾ മാന്ത്രികയാണെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞ് നാട്ടുകാരെ കബളിപ്പിച്ച സ്ത്രീയായിരുന്നു. അവൾ ലാഭത്തിന് വേണ്ടിയാണ് അത് ചെയ്തതുകൊണ്ട് രാജാവ് അവൾക്കും ജോലി നൽകാൻ ഉത്തരവിട്ടു.
മൂന്നാമൻ കവി എന്ന യുവാവായിരുന്നു. അവൻ ആരെയും ഉപദ്രവിക്കുകയോ മോഷ്ടിക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല. എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരെ വെറുതെ കളിയാക്കാനും കള്ളം പറഞ്ഞ് അവരെ അസ്വസ്ഥരാക്കാനും അവന് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവന്റെ കുസൃതികൾ ആർക്കും ഉപകാരമില്ലാത്തവയായിരുന്നു. രാജാവ് ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു, "നീ മറ്റുള്ളവരുടെ സമാധാനം നശിപ്പിക്കുന്നു. നിനക്ക് കഠിനമായ ശിക്ഷ ലഭിക്കും."
ശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കിയപ്പോൾ ഒരു അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു! കവിയുടെ തല ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. "എന്നെ രാജാവിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിക്കൂ, എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്!" എന്ന് ആ തല വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. പേടിച്ചുപോയ കാവൽക്കാർ രാജാവിനെ അറിയിച്ചു. രാജാവ് പരിശോധിക്കാൻ അയച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥൻ എത്തുമ്പോൾ തല മിണ്ടാതിരുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞ ഉടനെ തല വീണ്ടും ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഈ കുസൃതി കാരണം ഭയന്നുപോയ ഒരു കാവൽക്കാരൻ തെറ്റായ രീതിയിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. അത് കണ്ടപ്പോൾ ആ തല വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "കണ്ടോ, എന്റെ കുസൃതി നിന്റെ ജീവിതം പോലും തകിടം മറിച്ചു!"
രാജാവ് ആ തല മണ്ണിൽ ആഴത്തിൽ കുഴിച്ചുമൂടാൻ ഉത്തരവിട്ടു. കുറച്ചു കാലത്തിനുശേഷം അവിടെ ഒരു മരം വളർന്നു വന്നു. ആ മരത്തിലെ കായ്കൾ ആട്ടി നോക്കിയാൽ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രത്യേക ശബ്ദം കേൾക്കാം. അത് ആ കുസൃതിക്കാരന്റെ ചിരിയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അന്നുമുതൽ ആ കായ്കളെ ആളുകൾ കുസൃതിക്കാരന്റെ അടയാളമായി വിളിക്കുന്നു.
