முன்னொரு காலத்தில், நீதி தவறாத ஒரு அரசர் ஒரு பெரிய நாட்டை ஆட்சி செய்து வந்தார். அவர் எப்போதும் உண்மையை மட்டுமே பேசுபவர்களையும், மற்றவர்களுக்குத் தீங்கு செய்யாதவர்களையும் நேசிப்பார். ஒரு நாள், மூன்று வெவ்வேறு நபர்கள் அரசவைக்குக் கொண்டு வரப்பட்டனர்.
முதல் நபர் ஒரு திருடன். அவர் ஏழையாய் இருந்ததால், பணக்காரர்களிடம் இருந்து பொருட்களைத் திருடி வாழ்ந்து வந்தார். இதைக் கேட்ட அரசர், "அவர் தவறு செய்தாலும், அவருக்குப் போதுமான உணவு கிடைக்காதது அரசின் குறையே. அவரைச் சிறையில் வைத்து வேலை கொடுத்துப் பிழைக்கச் செய்யுங்கள்," என்று கருணையுடன் கூறினார்.
இரண்டாவது நபர் ஒரு பெண். அவர் மந்திரம் தெரிந்தவர் என்று பொய் சொல்லி மக்களை ஏமாற்றிப் பணம் சம்பாதித்தார். அவரும் பசியால் வாடியதால் செய்த தவறு என்பதால், அவளையும் அரசர் சிறைப்பணியில் அமர்த்த ஆணையிட்டார்.
மூன்றாவது நபர் ஒரு இளைஞன். அவன் மற்றவர்களைக் காயப்படுத்தவோ அல்லது திருடவோ மாட்டான். ஆனால், அவன் செய்யும் ஒரே வேலை மற்றவர்களின் அமைதியைக் கெடுக்கும் வகையில் தேவையில்லாத வம்புகளையும், பொய்யான கிண்டல்களையும் செய்வதுதான். அவன் எப்போதுமே சிரித்துக்கொண்டே மற்றவர்களை எரிச்சலூட்டுவான். இதைக் கேட்ட அரசர் கோபமடைந்தார். "நீ யாருக்கும் தீங்கு செய்யவில்லை என்றாலும், மற்றவர்களின் நிம்மதியைக் கெடுப்பவன் மிகப்பெரிய குற்றவாளி. உனக்குத் தண்டனை உண்டு," என்று கூறித் தலைவிடும் ஆணையிட்டார்.
அரசனின் கட்டளைப்படி, அந்த இளைஞனின் தலை துண்டிக்கப்பட்டது. ஆனால், ஒரு விசித்திரமான சம்பவம் நடந்தது! துண்டிக்கப்பட்ட அந்தத் தலை, சிரித்துக்கொண்டே, "என்னைச் சவப்பெட்டியில் வைக்காதீர்கள், என்னை அரசரின் முன் கொண்டு வாருங்கள், நான் அவருக்கு ஒரு வணக்கம் சொல்ல வேண்டும்," என்று பேசியது. இதைக் கேட்டுப் பயந்த காவலர்கள் அரசரிடம் ஓடினார்கள். அரசர் ஒரு அதிகாரியை அனுப்பிப் பார்த்தபோது, தலை அமைதியாக இருந்தது. ஆனால், காவலர் திரும்பி வந்ததும், அந்தத் தலை மீண்டும் சிரித்துக்கொண்டே வம்பைத் தூண்டியது.
அவசரப்பட்டுச் செயல்பட்ட காவலர், பயத்தில் அந்தத் தவறைச் செய்த சேவகனையும் தண்டனைக்கு உட்படுத்தினார். ஆனால், அந்தத் தலை மீண்டும் சிரித்துக்கொண்டே, "பார்த்தாயா? என் குறும்பால் ஒரு மனிதனின் உயிரையும் நீ பறித்துவிட்டாய்!" என்று கிண்டல் செய்தது. அரசர் தன் அவசரமான முடிவினால் ஒரு நிரபராதி பாதிக்கப்பட்டதைக் கண்டு வருந்தினார்.
அந்தத் தலையைத் தரைக்குள் ஆழமாகப் புதைக்க உத்தரவிட்டார். சில காலத்திற்குப் பிறகு, அந்தத் தலையை புதைத்த இடத்திலிருந்து ஒரு விசித்திரமான மரம் வளர்ந்தது. அந்த மரத்தில் காய்கள் காய்த்தன. அந்தத் தேங்காய்களை எடுத்து ஆட்டிப் பார்த்தால், உள்ளே தண்ணீர் இருப்பது போலத் தெரியாது, ஆனால் அதிலிருந்து 'டக் டக்' என்று ஒரு சத்தம் கேட்கும். அது அந்தத் தலை சிரித்த சத்தத்தை நினைவூட்டியது. அதனால்தான் மக்கள் தேங்காயை அந்தத் குறும்புக்காரத் தலையின் அடையாளம் என்று அழைக்கிறார்கள்.
பாடம்
தேவையில்லாத வம்பு மற்றும் குறும்புகள் மற்றவர்களுக்குத் துன்பம் தருவதோடு, நமக்கும் சங்கடமான விளைவுகளைத் தரும்.
