ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯ ಎಂಬ ದಯಾಳು ರಾಜಕುಮಾರನಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಒಂದು ಮಾಂತ್ರಿಕ ನೀಲಿ ಕಲ್ಲಿತ್ತು. ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಸಾಕಿತ್ತು, ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬಾರದವು. ಆರ್ಯನು ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ಬಳಸಿ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಆ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಕಲ್ಲು ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು.
ಆರ್ಯನು ತುಂಬಾ ಬೇಸರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಗೂಬೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಕೇಳಿತು, "ರಾಜಕುಮಾರರೇ, ನೀವು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ?"
"ನನ್ನ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಕಲ್ಲು ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ. ಅದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಔಷಧಿ ನೀಡಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಆರ್ಯ ಹೇಳಿದನು.
ಗೂಬೆಯು ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳಿತು, "ರಾಜಕುಮಾರರೇ, ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಕಲ್ಲು ಬೇಕೇ? ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳು, ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲವೇ?"
ಆರ್ಯನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯಿತು. ಮಾಂತ್ರಿಕ ಕಲ್ಲಿಲ್ಲದೆಯೂ ಜನರ ಸೇವೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು.
ಅಂದಿನಿಂದ ಆರ್ಯನು ಬದಲಾದನು. ಅವನು ಅರಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ವಾಸಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಮಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಬದಲಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದಲೇ ಅದರ ಗಾಯವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ, ಕಾಡಿನ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳಿಂದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿದನು. ವಯಸ್ಸಾದವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದನು. ಅವನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ಮಾಂತ್ರಿಕತೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು.
ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ನಂತರ, ಅರಮನೆಯ ತೋಟದ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು. ಅದು ಕಳೆದುಹೋದ ನೀಲಿ ಕಲ್ಲಾಗಿತ್ತು! ಆರ್ಯನು ಅದನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಕಲ್ಲು ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿತು, "ಆರ್ಯ, ನೀನು ನಿಜವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದೀಯೆ. ನಿಜವಾದ ದಯೆ ಎಂಬುದು ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ನೀನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದೀಯೆ."
ಆ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಆರ್ಯನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನಾದನು.
Moral
ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಶಕ್ತಿಗಿಂತ ಹೃದಯದ ಪ್ರೀತಿ ಮುಖ್ಯ.
